Mars'ın paslı ovalarından yukarı baktığınızı ve gökyüzünde hızla ilerleyen keskin, patates şeklinde bir ayı gördüğünü hayal edin—Phobos, Kızıl Gezegen'in mahvolmuş nöbetçisi. Yunan korku tanrısından adını alan (uygun şekilde, çünkü kardeşi Deimos panik anlamına gelir), bu hırpalanmış küçük dünya sıradan bir ay değil. Yakalanan asteroit ya da antik kalıntı—bilim insanları hâlâ kökenini tartışıyor—ama bir şey kesin: Phobos, NASA'nın Mars Reconnaissance Orbiter'ından alınan nefes kesici HiRISE renkli portresine doğru hızla ilerlerken, Phobos, milyarlarca yıl boyunca şiddetli çarpmalarla izlenmiş ağır kraterli, asteroit benzeri bir kaya parçası olarak kendini ortaya çıkarıyor. Uzay aracının keskin gözü, 10 metre çapında küçük özellikleri çözebilir ve bu 22 kilometre genişliğindeki ayını Mars üzerinde yüzen sert, başka bir dünyaya ait bir manzaraya dönüştürebilir. Phobos'un kaderini kesgitleyen şey, tehlikeli derecede yakın yörüngesi—Mars yüzeyinin yaklaşık 5.800 kilometre üzerinde (Ay'ımızın rahat 400.000 km mesafesine kıyasla). Aşağıdaki gezegenden gelen gelgit kuvvetleri onu amansızca çekiyor, Ay'ı yüzyılda yaklaşık 1,8 metre hızla içeri çekiyor. Zaman tıkırdayıyor. Yaklaşık 30–50 milyon yıl içinde Phobos o kadar spiral olarak spiral ile yaklaşır ki yerçekimi stresleri onu parçalayar. Parçalar yok olmayacak—Mars'ı çevreleyen dramatik, tozlu bir halka sistemine yayılacaklar; tıpkı Satürn'ün ikonik bantları gibi, ama en iç ayının şiddetli ölümünden doğmuş. Şimdilik ise, Phobos sadece 7,6 saatte Mars gökyüzünde hızla ilerler, batıda yükselip doğuda batıyor, Dünya'dan bizim Ay'ımızdan daha büyük görünüyor. Bu kısa süreli kozmik bir manzara: yarının günü olmaya mahkum olan yıkılan bir kalıntı, Mars'taki gelecekteki kaşifler bir ay değil, korkunun kurtaramadığı ay olan Phobos'un son anıtı olan bir hale görebilirler. (Bu muhteşem manzaralar—HiRISE yakın çekimlerinden dramatik Mars Ekspresi çekimlerine kadar—Phobos'un Kızıl Gezegen'in üzerinde asılı duran ürkütücü, krater izleriyle dolu güzelliğini yakalıyor.)