Budując na moim wcześniejszym poście o tym, dlaczego token ma wartość (zysk, użyteczność i zarządzanie) - chcę porozmawiać o RWA na publicznych blockchainach. Ostrzeżenie: wielu z was nie spodoba się to, co mam do powiedzenia. Ludzie ekscytują się, gdy widzą graczy z TradFi podejmujących kroki w kierunku blockchaina. DTCC, Visa, Nasdaq, JPM - te nazwy są przez niektórych uznawane za fenomenalne dla blockchaina i, w konsekwencji, dla kryptowalut. To tutaj TVL jest mylone z zyskiem. Używając Visy jako przykładu (przepraszam Visa - nie wybieram cię i to jest rozszerzalne na DTCC, Nasdaq itd.), nie ma znaczenia, czy Visa przetwarza wszystkie swoje transakcje na blockchainie, ważne jest, ile płacą podstawowemu L1 w opłatach - I jak te opłaty trafiają do posiadaczy tokenów - aby to zrobić. I nie zamierzają płacić więcej niż to, co płacą poza łańcuchem dzisiaj. Problem polega na tym, że poza łańcuchem (głównie) posiadają swoją sieć. Ich koszty są minimalne w porównaniu do opłat, które generują (dlaczego są warte 675 miliardów dolarów). Oto gdzie robi się interesująco. To, co naprawdę robi blockchain, to eliminacja potrzeby Visy. Visa istnieje, aby pośredniczyć w transakcjach: zapewniać ochronę przed oszustwami/zwrotami, standaryzować akceptację itd. Transakcje stablecoinów natywnych dla publicznego blockchaina eliminują większość potrzeby tego, co robi Visa. Paradoks polega na tym, że procesy, które blockchain wyklucza, SĄ PRODUKTAMI VISE. Jeszcze raz, to jest rozszerzalne na DTCC, Nasdaq itd. Infrastruktura TradFi zarabia pieniądze, pośrednicząc. Publiczny blockchain jest wielkim deintermediatorem. Nie powinniśmy myśleć o marginalnej zmianie TradFi, ale o całkowitej wymianie na DeFi.

Miałem na myśli - ale nie mogę edytować - w sprawie Paradoxu - ile Visa (lub jakakolwiek inna firma TradFi) zapłaci prawdziwymi pieniędzmi, aby używać blockchaina do zniszczenia swojego modelu przychodów?