De Helixnevel — beroemd bijgenaamd het "Oog van Sauron" — kijkt ons vanuit de diepten van de ruimte aan als een van de meest adembenemende en dichtstbijzijnde planetaire nevels aan de hemel. Gelegen op ongeveer 650 lichtjaar afstand in het sterrenbeeld Waterman, is dit kosmische meesterwerk (ook bekend als NGC 7293) de gloeiende overblijfsel van een zonachtige ster in zijn dramatische doodsstrijd. Terwijl de ster zijn nucleaire brandstof opraakte, zwol hij op tot een rode reus en stootte vervolgens gewelddadig zijn buitenste lagen af — deze deeltjes werden met enorme snelheden de ruimte in geblazen. Wat overblijft is een brandende witte dwergkern, niet groter dan de aarde, maar gloeiend met intense ultraviolette straling die het uitgestoten gas verlicht als een neonreclame. Vanuit ons standpunt op aarde kijken we recht naar beneden in een tunnel van een biljoen mijl lang, gevuld met gloeiend waterstof en zuurstof — wat de illusie creëert van een perfect, spookachtig oog met een heldere centrale pupil (de witte dwerg) omringd door ingewikkelde ringen en filamenten. Die delicate, komeetachtige knopen en flonkerende strengen zijn dichte klonten gas en stof die hardnekkig de explosieve laatste uitbarstingen van de ster hebben overleefd. Hoewel het in veel beelden als een platte, ringachtige structuur verschijnt, is de Helix eigenlijk een driedimensionele helix of cilindrische schil — een complexe, enigszins chaotische uitzettende bubbel, gevormd door de winden en straling van de ster die stervende is. Met een spanwijdte van bijna 3 lichtjaar (ongeveer de helft van de afstand tot de dichtstbijzijnde ster) is het een van de grootste en meest gedetailleerde planetaire nevels die we van dichtbij kunnen bestuderen. Deze betoverende "laatste adem" van een ster biedt astronomen een zeldzame, levendige momentopname van hoe gemiddelde sterren zoals onze zon op een dag hun leven zullen beëindigen — zachtjes (in kosmische termen) hun materiaal verspreidend om de volgende generatie sterren en planeten te zaaien. (Bron: NASA / Jet Propulsion Laboratory-Caltech Een spookachtig kosmisch oog, vastgelegd in verbluffende detail — ons herinnerend dat zelfs sterren dramatische finales hebben.