NGC 6753 Dit is een afbeelding van de NGC 6753, gelegen op ongeveer 150 miljoen lichtjaar afstand in het sterrenbeeld Pavo. NGC 6753 is een enorme, onbalkige spiraalgalaxie, bijna precies frontaal gezien. De geelachtige kern bevat oudere, koelere sterren, terwijl de spiraalarmen vol zitten met hete, jonge, blauwe sterren en roze stervormingsgebieden in nevels. Het is een van de slechts twee spiraalgalaxieën die massief en dichtbij genoeg zijn om gedetailleerde studie van zijn galactische corona mogelijk te maken, een onzichtbaar, uitgestrekt gebied van heet gas dat röntgenstraling uitzendt. Afbeelding Credit: NASA/ESA Hubble Space Telescope

Zie NGC 7773, een verbluffende balkspiraalgalaxie vastgelegd in prachtige details door de Hubble Space Telescope. Dit volwassen kosmische meesterwerk ligt ongeveer 400 miljoen lichtjaar van ons verwijderd in het sterrenbeeld Pegasus en presenteert zich bijna frontaal aan onze kijklijn. Een briljante, lumineuze balk van sterren snijdt dramatisch door zijn gloeiende centrale kern, waarbij materiaal naar binnen wordt geleid en de elegante, sweeping spiraalarmen van de galaxie doet ontstaan die naar buiten krullen als gracieuze windmolens. Astronomen beschouwen deze prominente balken als een kenmerk van galactische volwassenheid — ze verschijnen vaak later in het leven van een galaxie wanneer stervormende gas naar het centrum migreert, wat ontploffingen van nieuwe sterren op gang brengt. Jongere spiralen missen vaak dergelijke kenmerken, waardoor NGC 7773 een prachtig voorbeeld is van een geëvolueerd systeem. De galaxie werd voor het eerst opgemerkt door de legendarische astronoom William Herschel op 9 oktober 1790, wat weer een juweel toevoegt aan zijn opmerkelijke catalogus van ontdekkingen in de diepe lucht. Dit Hubble-uitzicht toont niet alleen de ingewikkelde structuur van NGC 7773, maar biedt ook intrigerende parallellen met onze eigen Melkweg, die ook wordt beschouwd als een balkspiraal.

Hongerende Hart van CircinusGeïntrigeerd door de wilde krachten die ons universum vormgeven? Sluit je aan bij de SpaceInfo Club Nieuwsbrief—het is gratis! Ontgrendel exclusieve ruimtekansen, verbluffende ontdekkingen en deskundige inzichten die rechtstreeks in je inbox worden afgeleverd.Diep in de Circinus Galaxie loert een vraatzuchtig superzwaar zwart gat, dat gretig omringend gas en stof opslokt. Terwijl dit materiaal onverbiddelijk naar binnen spiraalt—zoals water dat rond een kosmisch afvoerputje draait—vormt het een dikke, donutachtige torus die de feestmaaltijd in een brandende accretieschijf leidt. Wrijving in deze draaiende vortex verhit het gas tot miljoenen graden, waardoor het verandert in een stralende baken die de kern van de galaxie verlicht in felle infrarode licht.NASA's James Webb Ruimtetelescoop doorboort de dikke sluier van verhullend stof om dit adembenemende spektakel van dichtbij te onthullen: het innerlijke heiligdom van het zwarte gat in verbluffende detail. Het resultaat? Het scherpste uitzicht ooit op de directe omgeving van een zwart gat, verder dan onze de fascinerende afbeelding, een verblindende withete kern brandt in het centrum van deze spiraalgalaxie, omringd door dramatische roodbruine strengen van stof en gas die zijn elegante armen volgen. Ontelbare sterren schitteren als verspreide diamanten over het beeld—sommige klein en vaag, andere gedurfd en schitterend—terwijl herkenbare diffractiepieken van de helderste sterren afstralen, een kenmerk van Webb's precisie-optiek. Het is een betoverend portret van chaos en kracht verborgen in het hart van een galaxie die slechts 13 miljoen lichtjaar verwijderd is. Credits: NASA, ESA, CSA, Enrique Lopez-Rodriguez (University of South Carolina), Deepashri Thatte (STScI); Beeldverwerking: Alyssa Pagan (STScI); Erkenning: NSF’s NOIRLab, CTIODeze versie verhoogt de opwinding met dynamische werkwoorden, zintuiglijke details en een vleugje verwondering, terwijl het trouw blijft aan de wetenschap en de oorspronkelijke structuur.