Tarihteki her fiat para birimi sonunda doğal değerine, yani sıfıra geri döndü. Roma denarisinden Weimar Almanyası'nın reichsmarkına ve Zimbabve'nin dolarına kadar, hükümetler sürekli olarak para birimlerini değersizleştirdi. Bu tesadüf değil—para yaratımındaki sert kısıtlamaların kaldırılmasının kaçınılmaz sonucudur. Kalıp her zaman aynıdır: ilk başarı hükümetin vaadine güvenirken, ardından politikacılar harcamaları vergi yerine para genişlemesiyle finanse edebileceklerini keşfettikçe kademeli değer düşürülür. Roma İmparatorluğu madeni paraları kırpır, ortaçağ kralları temel metalleri gümüşle karıştırır, modern merkez bankaları ise sadece rakamları bastırırdı. Teknoloji değişiyor, ama teşvikler aynı kalıyor. Bugünün büyük para birimleri de bu kuralın istisna değil—sadece aynı sürecin farklı aşamalarındadırlar. Dolar 1913'ten bu yana satın alma gücünün %96'sını kaybetti, pound daha da kötü durumda ve yeni fiat deneyleri her zamankinden daha hızlı başarısız oluyor. Her kriz, daha fazla para basımı gerektiriyor ve değer düşme döngüsünü hızlandırıyor. h/t @RonStoeferle @IGWTreport