Elke fiat-valuta in de geschiedenis is uiteindelijk teruggekeerd naar zijn intrinsieke waarde: nul. Van de Romeinse denarius tot de reichsmark van Weimar Duitsland tot de dollar van Zimbabwe, hebben overheden consequent hun valuta gedevalueerd tot waardeloosheid. Dit is geen toeval—het is het onvermijdelijke resultaat van het verwijderen van harde beperkingen op de creatie van geld. Het patroon is altijd identiek: aanvankelijk succes naarmate mensen de belofte van de overheid vertrouwen, gevolgd door geleidelijke devaluatie wanneer politici ontdekken dat ze uitgaven kunnen financieren via monetaire expansie in plaats van belastingheffing. Het Romeinse Rijk knipte munten, middeleeuwse koningen mengden basismetalen met zilver, en moderne centrale banken drukken simpelweg cijfers. De technologie verandert, maar de prikkels blijven hetzelfde. De belangrijkste valuta van vandaag zijn geen uitzondering op deze regel—ze bevinden zich simpelweg in verschillende stadia van hetzelfde proces. De dollar heeft 96% van zijn koopkracht verloren sinds 1913, de pond heeft het nog slechter gedaan, en nieuwere fiat-experimenten falen sneller dan ooit. Elke crisis leidt tot meer geldcreatie, wat de devaluatiecyclus versnelt. h/t @RonStoeferle @IGWTreport