Naval Ravikant, yalnız olmayı öğrenmenin neden bir süper güç olduğunu anlatıyor: "İnsanın tüm sorunları, otuz dakika boyunca bir odada yalnız oturamamasından kaynaklanır." Naval eskiden sürekli uyarılmanın harika olduğunu düşünürdü. iPhone çıktığında sıkıntı ölmüştü; Bir daha asla sıkılmak zorunda kalmayacaktı. Kendi ifadesiyle: "Çocukken beynimi overclock etmeye çalışırdım, aynı anda kaç düşünce düşünebilirim. Bununla gurur duydum. Beynimin sürekli çalıştığı için gurur duyuyordum; bu motor sürekli hareket ediyordu. Ve bu bir hastalık. Aslında mutsuzluğa giden yol." Şimdi mi? Tamamen altüst oldu: "Artık büyüdüğüme göre, aslında zihnini dinlendirmek istediğini fark ediyorum. Zihninize yerleşmeyi öğrenmek istersiniz. Şimdi tek kişilik hapse gitmeyi dört gözle bekliyorum. Beni bir gün yalnız bırakırsan, uzun zamandır geçirdiğim en mutlu gün gibi olur." Devam ediyor: "Ve bence bu, herkesin erişebileceği bir süper güç, yalnız olmayı öğrenmenin ve bundan keyif almanın süper gücü." Meditasyonun başta neden zor olduğuna haklı: "Meditasyon yapmak için oturduğunda, o e-postalar sana geri gelmeye başlıyor. Peki ya bu sorun? Peki ya o sorun? Pişmanlıkların, sorunların. Bu korkutucu oluyor. İnsanlar 'işe yaramıyor, zihnimi temizleyemiyorum' diye düşünüyor. Ama aslında olan kendi terapisi. E-postalar teker teker geçerken oturup gelen kutu sıfıra ulaşana kadar orada oturmalısın." Bir gün fark ediyorsunuz: "Düşündüğünüz tek şey dün olanlar çünkü her şeyi işlemişsiniz." İşte meditasyon aslında o zaman başlar.