Twoje żarówki LED w domu prawdopodobnie osłabiają twój wzrok o 25%. Badacze z UCL właśnie opublikowali badanie na temat "głodu światła". Przywrócenie brakującego promieniowania podczerwonego przez 14 dni poprawia wydajność na 2 miesiące. Oto szczegóły: (1/13)

Nasza fizjologia została zaprojektowana do światła w zakresie od 300 do 2500 nm. Standardowe diody LED pokrywają tylko zakres od 350 do 650 nm. Zostały zaprojektowane z myślą o ekonomii wizualnej, wyglądając jasno dla naszych oczu, jednocześnie ignorując niewidzialne fale podczerwone, które nasze ciała potrzebują do prawidłowego funkcjonowania.

Przyjrzyjmy się teraz naszym mitochondriom. Mitochondria działają jako czujniki światła. Krótko falowe niebieskie światło (420-450 nm) powszechne w diodach LED w rzeczywistości tłumi oddychanie mitochondrialne. To tak, jakby uruchomić silnik bez systemu chłodzenia.

Bez podczerwieni, aby to zrównoważyć, niebieskie światło wywołuje stan zapalny i obniża ATP, walutę energetyczną twoich komórek. W badaniach na zwierzętach ten brak równowagi świetlnej jest powiązany z szybkim przyrostem masy ciała i 50% spadkiem mediany długości życia.

Badacze z UCL przetestowali to w budynku Here East w Londynie. Budynek jest pod względem podczerwieni pustynią. Jego okna pokryte są folią, która odbija podczerwień jak lustro, uwięziając ludzi wewnątrz spektralnej pustki.

Dali 22 osobom proste lampy biurkowe żarówkowe na dwa tygodnie, aby uzupełnić środowisko LED. Wynik to 25% poprawa wydajności wzrokowej w całej grupie.

Najciekawszym odkryciem jest to, że stosowanie terapii światłem czerwonym o długości 670 nm poprawiło wzrok tylko na około 5 dni. Jednak gdy uczestnicy korzystali z szerokopasmowego światła żarowego, 25% poprawa utrzymywała się przez 6 tygodni po zniknięciu świateł.

To wpływa na więcej niż tylko oczy. Mitochondria komunikują się w całym ciele. Ekspozycja na podczerwień na skórę, nawet gdy oczy są zakryte, obniża poziom glukozy we krwi i zwiększa zużycie tlenu.

Diody LED pełnospektralne są trudne do wyprodukowania. Większość z nich wykorzystuje wiele szczytów, tworząc poszarpane spektrum, które nie naśladuje gładkiego wyjścia słońca. Jest to kosztowne, energochłonne i jak dotąd nie zadziałało.

Najłatwiejszym rozwiązaniem jest niskotechniczne. Uruchomienie żarówki halogenowej przy niższym napięciu oszczędza energię, trwa dłużej i przesuwa światło dalej w korzystny zakres podczerwieni. To tani pierwszy krok, ale jest jeszcze jeden winowajca do rozwiązania.