1/ Większość rynków prognozujących pomija kluczowy punkt: mix kategorii - Kalshi: Sport ~90% - Polymarket: Sport + Polityka ~80% - Opinion: znacznie bardziej zrównoważony w zakresie Pre-TGE/Kultura/Krypto/Makro Co więc napędza to zjawisko? kultura (popyt regionalny) czy gust kuratorski?

2/ Moje obecne zdanie (po rozmowach z traderami z wszystkich 3): Kultura sygnalizuje powierzchnię popytu, a kuracja decyduje, czy ten sygnał przekształca się w powtarzalny wolumen. Użytkownicy w USA już głęboko angażują się w zakłady sportowe, a polityka w USA stała się dużym reality show, więc detaliści są bardzo wyczuleni na wydarzenia polityczne. Dlatego Kalshi/Polymarket naturalnie optymalizują dla mniejszej liczby rynków, grubszych książek, co jest świetne dla wielorybów i prosumentów.

3/ Popyt na Wschodzie, czyli to, co interesuje detalistów i co wiedzą, jest znacznie różne. Rozmowy polityczne są w Chinach mocno ograniczone. Detaliści w Japonii zazwyczaj się tym nie interesują. Detaliści w Korei bardziej skupiają się na czystej spekulacji i popkulturze/dramach K-pop. To właśnie tam Opinie mają prawdziwą przewagę: lokalne instynkty kulturowe, które utrzymują rynki średnie i długoterminowe przy życiu.

4/ Tak jak chiński Instagram (The RedNote) nie jest w ogóle porównywalny z samym Instagramem, lokalizacja jest drogą do długoterminowego sukcesu rynku prognoz w zakresie zarówno projektowania produktu, jak i kuracji rynku. Myślę, że skończymy z dwoma różnymi przepisami na rynek prognoz, aby zaspokoić różne profile smakowe użytkowników, tak jak w przypadku większości produktów skoncentrowanych na kulturze.

4/ To jak RedNote vs Instagram: ta sama „kategoria”, zupełnie inny produkt.