Vroeger, toen ik bij een groot bedrijf in het binnenland werkte, wil ik het niet eens hebben over de werkdruk en de drinkcultuur. Zodra de baas een telefoontje pleegt, is overwerken in het weekend heel normaal. Het pijnlijkste is de compensatie van vrije dagen tijdens feestdagen; de gouden weken en het Chinese Nieuwjaar zijn praktisch een hel voor werknemers, met weken van werk voor en na de vakantie, waardoor mensen uitgeput raken. Ik herinner me dat ik als pas afgestudeerde in mijn eerste jaar ook maar 5 dagen vakantie had 😅, wat betekent dat je nauwelijks een eigen leven hebt. Nu, bij een groot bedrijf in Japan, hebben we als pas afgestudeerden in het eerste jaar 20 dagen vakantie. Op zondag is het niet toegestaan om te werken, anders krijg je niet alleen een uitbrander van de baas, maar moet je ook nog eens een verklaring schrijven. De werkinhoud is duidelijk, en tot nu toe heb ik nog nooit te maken gehad met onverwachte taken. De grenzen in interpersoonlijke relaties zijn duidelijk, de werkdruk is stabiel, en na werktijd heb je helemaal niets meer met het bedrijf te maken. De "36-urenovereenkomst" bepaalt ook de wettelijke werktijden per dag; als je daaroverheen gaat, wordt het als overwerk beschouwd. Wettelijk gezien mag je niet meer dan 45 uur per maand overwerken, en er zijn bijna geen compensatiedagen. Vorig jaar heb ik meer dan 150 dagen vrij genomen; Japan gaat misschien echt ten onder. Gefeliciteerd met de opkomst van China, de grote wedergeboorte 🎉🥳