Regulators reguleren geen technologie; ze reguleren uitkomsten zoals bescherming van investeerders, eerlijkheid en marktintegriteit. Maar wanneer regels zich richten op het behouden van legacy-marktstructuren, lopen ze het risico om de systemen van gisteren vast te zetten en nieuwe markten te missen die deze doelen beter kunnen bereiken. Dat is de premisse van mijn nieuwe paper, Fairness by Design: Verifiable Execution in On-Chain Markets. Discussie over getokeniseerde aandelen en on-chain effectenmarkten benadrukt vaak efficiëntiewinsten. Dit paper stelt een andere vraag: wat als de belangrijkste bijdrage van blockchain de mogelijkheid is om eerlijkheid en verantwoordingsprincipes van het systeem zelf te maken, in plaats van alleen achteraf af te dwingen? En hoe zou de effectenregulering zich moeten aanpassen aan deze fundamenteel andere architectuur? Met orderuitvoering als casestudy, betoog ik dat de moeilijkheid om de beste uitvoering af te dwingen niet primair een falen van handhaving of compliancecultuur is. Het is structureel. Gefragmenteerde liquiditeit, conflicterende routeringsprikkels, betaling voor orderflow en latentie-spellen maken het moeilijk om niet alleen de beste uitvoering te bereiken, maar zelfs te weten wanneer deze heeft plaatsgevonden. Daarentegen experimenteren sommige on-chain markten met eerlijkheid als infrastructuur: uitvoeringsregels die beperkt, observeerbaar, prikkel-gealigneerd zijn en in sommige gevallen cryptografisch verifieerbaar op het moment van de transactie. In sommige van deze systemen kunnen investeerders zelfs direct voorkeuren uiten tussen prijs, snelheid, atomiciteit en privacy, in plaats van te vertrouwen op ondoorzichtige, discretionaire routering. Het paper pleit niet voor deregulering of voor het vervangen van de wet door code. In plaats daarvan vraagt het zich af of verifieerbare uitvoeringsgaranties bestaande effectenwetgeving kunnen aanvullen naarmate markten on-chain gaan. In een wereld waar getokeniseerde effecten en on-chain afwikkeling niet langer speculatief zijn, is de vraag niet of toezichthouders zich moeten bezighouden met garanties op infrastructuurniveau, maar of ze zich kunnen veroorloven om dat niet te doen. Dit is het eerste paper in een geplande serie, Fairness by Design, waarin dit kader wordt toegepast op bewaring, openbaarmaking, kapitaalvorming en meer als onderdeel van de bredere vraag: waarom on-chain kapitaalmarkten?

Bedankt aan @0xYager van flashbots, @kkirkbos, en leden van @solana voor hun doordachte feedback, en aan de bouwers die werken op het snijvlak van opkomende technologie en marktstructuur die dit stuk hebben geïnspireerd. 🔗 Link hieronder ⬇️