Aslında en komik olan ne biliyor musun? "Sadece bir şeyler yapabilirsin" muhtemelen şimdiye kadar yazılmış en doğru cümle. Ve bu noktayı vurguluyorum, benimle kalın. 3 yıl önce fiziksel olarak yatağımdan kalkacak gibi hissettim. Güneş ışığı girmesi için panjurları bile kaldıramadım. Cevap verecek kimse yoktu. Tüm arkadaşlarımı kaybetmiştim çünkü korkulu fare mağaramda saklanıyordum ve hayattan kopuyordum. Hiçbir şey olmuyordu. Hiçbir plan yok, hareket yok, gelecek, hiçbir şey. Hayatıma son vermeyi her gün düşünüyordum. Beni durduran tek şey annemdi: Onun ölümümden sağ çıkamayacağını biliyordum. Şimdi bir şirket yönetiyorum. Her gün insanlarla konuşuyorum. Hastalık, çöküş, korku, kimlik krizleri olan insanlara yardım ediyorum. İnsanları istihdam ediyorum. Bir cilt bakım markası kurdum. Neredeyse her gün arkadaşlarımla tanışıyorum. Hayatım öyle dolu ki, hâlâ hesaplamakta zorlanıyorum. Ve çılgın olan şu ki, sinematik bir şekilde "iyileşmedim". Hazır hissetmek ya da kendime güvenmek için beklemedim. Bir gün sihirli bir şekilde uyanmadım. Sadece... Uhhh bir şeyler yapmaya başladı. Bir yürüyüş. Bir öğün. Bir gönderi yemeğin bana nasıl hissettirdiğine dair bir gönderi. Bir fikir. Eski döngüyü bozan küçük bir karar. Sonra bir tane daha. Sonra bir tane daha. Neyin daha önemli olduğunu bile bilmiyorum: biyoenerjik, sonunda vücudumu doğru şekilde besleyip bozulmayı durdurmak... ya da amaç, yenilik, yardım edecek insanlar bulmak (bu hâlâ biyoenerjik). Muhtemelen ikisi de. Beden ve anlam: yakıt ve yön. Ama bildiğim şey şu: Vücudun kendini yok etmek için tasarlanmamıştı. Kendini güvende, beslenmiş ve anlamlı aktivitelere katıldığı hissettiğinde iyileşmek için tasarlanmıştır. Zihinsel, duygusal ve fiziksel olarak ne kadar zor hissederseniz edin, hayatınızın gidişatını değiştirmek için asla çok uzak değilsiniz. Hayatınızın tüm yönünü tek bir kararla değiştirebilirsiniz. ...