Son zamanlarda gümüşle ilgili olanları görmezden gelmek zor. Beni büyüleyen şey, bu hareketi hiperenflasyonist bir bakış açısıyla yorumlayan çok az kişi. Bunun yerine, yaygın anlatı fiyatların aşırı zorlandığı ve ortalama geri dönüş gerektirdiği yönündeki — ki bu görüşe kesinlikle katılmıyorum. Aşağıdaki grafik, altının 1914'ten 1925'e kadar Weimar döneminde yaşadığı aşırı volatilitelerin önemli bir hatırlatıcısıdır. Fiyat-davranış açısından, bugünün siyasi ve ekonomik ortamındaki bariz farklılıklara rağmen, benzerlik göz ardı etmek zor. Açık olmak istiyorum: Gümüş, madencilerin pervasızca sermaye dağıtması ya da arzın hızla artması nedeniyle yeni zirveler elde etmiyor. Aslında, tam tersini görüyoruz. Büyük keşifler olmadı, anlamlı bir arz tepkisi olmadı; talep yapısal olarak artmaya devam ederken, parasal bir kriz sessizce oluşuyor. Bu, para ayrılığına olan güvenin azaldığı durumlarda gelişmekte olan piyasalarda genellikle gözlemlenen fiyat davranışıdır.