Statek kosmiczny Gaia ujawnił coś niezwykłego w naszym kosmicznym podwórku: delikatny spiralny wzór wyryty w ruchach gwiazd w górę i w dół w pobliżu Słońca, nazywany spiralą fazową (lub czasami "ślimakiem Gaia"). Zamiast spokojnie dryfować w spokojnym, równoważnym dysku, gwiazdy zarówno powyżej, jak i poniżej płaszczyzny Galaktyki kołyszą się razem w spójnych, falowych oscylacjach—jak fale wciąż rozprzestrzeniające się po wrzuceniu kamienia do stawu. Główne wyjaśnienie? Ta struktura to grawitacyjna blizna po dramatycznym, niedawnym wydarzeniu: galaktyka karłowata Strzelca, która wpadła w dysk Drogi Mlecznej, najprawdopodobniej w ciągu ostatnich kilku setek milionów lat. Dlaczego to jest ekscytujące, wykracza daleko poza ładny wzór: Dowodzi, że Droga Mleczna jest dynamicznie młoda—daleko od ustalonego, starożytnego reliktu—i pozostaje wrażliwa na zewnętrzne grawitacyjne pociągnięcia. Spirala fazowa działa jak kosmiczny zegar i miara: astronomowie używają jej kształtu, tempa nawijania i amplitudy, aby określić czas spotkania, oszacować masę intruzującego karła i śledzić, jak szybko dysk Galaktyki "leczy się" po takim zakłóceniu. Te spostrzeżenia zaostrzają nasze modele ogrzewania dysku, rozkładu ciemnej materii i ogólnej historii zlewania się Drogi Mlecznej. W istocie, subtelne pionowe kołysania zwykłych gwiazd w sąsiedztwie słonecznym stały się zapisem kopalnym—uchwycając echa jednego z najważniejszych niedawnych interakcji w trwającej historii naszej Galaktyki. (Źródło: Europejska Agencja Kosmiczna / misja Gaia; badania opublikowane w Nature, The Astrophysical Journal, Astronomy & Astrophysics oraz MNRAS)