Als je gelooft dat alle overheidsbeslissingen moeten worden genomen om het sociale welzijn te maximaliseren, geloof je fundamenteel niet dat we in een op de wet gebaseerde samenleving zouden moeten leven.

Je geeft de voorkeur aan leven in een samenleving met een alomtegenwoordige technocratische regering, die simpelweg alle beslissingen neemt op een manier die het welzijn maximaliseert. Wetgeving is hiervoor niet nodig!

De wet is in feite actief schadelijk, omdat het een beperking oplegt aan het doel van de sociale planner. De beperking is eerlijkheid: "gelijke" gevallen mogen niet substantieel anders worden behandeld, zelfs niet als de verschillende behandeling voordelig zou zijn voor het sociaal welzijn.

Decker's visie is niet intern inconsistent. Het is duidelijk dat het sociale welzijn hoger zou zijn in een samenleving waar overheden het sociale welzijn maximaliseren, zonder beperkingen door de wet! Maar Decker's visie is inconsistent met het leven in een op de wet gebaseerde samenleving.

Wat leidt tot de interessante vraag: als op wetgeving gebaseerde samenlevingen een lagere sociale welvaart bereiken dan wetvrije, technocratische heersersamenlevingen; waarom is het dan belangrijk dat we een op wetgeving gebaseerde samenleving hebben?