Populaire onderwerpen
#
Bonk Eco continues to show strength amid $USELESS rally
#
Pump.fun to raise $1B token sale, traders speculating on airdrop
#
Boop.Fun leading the way with a new launchpad on Solana.
Raphaël Bloch 🐳
Medeoprichter & hoofdredacteur @TheBigWhale_ (ex @Reuters, @LesEchos)
Nieuw jaar = Nieuwe rugzak 🟠
Iedereen die mij kent, heeft mijn blauwe rugzak gezien tijdens mijn reisreportages over de wereld om crypto-ecosystemen te ontdekken (Londen, Parijs, Berlijn, New York, Buenos Aires, Hongkong, Abu Dhabi, Bangkok, Tokio, New Delhi...).
Hij is overal met me mee geweest sinds 2019 - ik gebruikte hem constant om een paar kleren, mijn laptop, wat notitieboekjes en een microfoon mee te nemen - maar hij is helemaal versleten, vol gaten. 🥲
Ik heb nu een nieuwe oranje. Hij is prachtig en zal me vergezellen op veel reizen.
Je zult hem over de hele wereld zien.
Gelukkig nieuwjaar iedereen! 🎉
31
Zoals gebruikelijk benaderen Europese leiders concurrentievermogen met een hemiplegische visie — ze zien slechts de helft van het strategische plaatje.
In een interview met de @FT maakt EU-concurrentiechef @Teresaribera een correct argument: Europa moet zijn reguleringsmodel verdedigen als het competitief wil blijven in een wereldeconomie:
"Als Europeanen kunnen we niet wedden op een race naar de bodem," zegt ze. "We weten dat we door de regulering deze hoge normen creëren."
En ze waarschuwt dat "als we onze identiteit, onze waarden, het vertrouwen van onze mensen verliezen, we niet in staat zullen zijn om iets te onderhandelen."
Ze heeft gelijk over één essentieel punt: regulering is een hefboom van macht.
Maar hier stopt het argument.
Regulering werkt alleen als de EU de meest ongemakkelijke waarheid van wereldwijde concurrentie accepteert: je kunt je regels alleen exporteren als je economisch domineert.
Amerikanen en Chinezen vormen de wereldmarkten omdat ze worden gedragen door giganten — Big Tech, Big Industry, Big Finance — die fungeren als onvermijdelijke normstellers.
Hun schaal verandert binnenlandse regels in wereldwijde normen.
Europa daarentegen wil de wereld reguleren terwijl het weigert een macht te zijn.
Het wil normen zonder schaal. Invloed zonder kampioenen. Soevereiniteit zonder dominantie.
Jarenlang heeft de EU opzettelijk gekozen om zichzelf niet te definiëren als een ruimte van macht, maar als een ruimte van concurrentie — markten fragmenteren, fusies blokkeren en zijn eigen potentiële giganten disciplineren in de naam van eerlijkheid.
Het resultaat is paradoxaal: Europa reguleert bedrijven die het niet heeft, in markten die het niet domineert.
Dit is geen morele superioriteit. Het is strategische hemiplegie.
Als Europa echt gelooft dat regulering een bron van concurrentievermogen is, dan moet het ook geloven in economische dominantie, industriële schaal en Europese kampioenen die in staat zijn om die regels wereldwijd te dragen.
Je kunt geen normen opleggen aan de planeet als je weigert een macht erop te zijn.
Deze hemiplegische benadering moet eindigen — anders zal de EU blijven vervagen, invloed, ambitie en de macht verliezen die zijn reguleringen bedoeld zijn om uit te stralen.
431
Er is een oplossing voor de spanning tussen de Aave DAO / Labs: laat de gemeenschap zowel governance tokens als aandelen in Aave Labs bezitten.
Het zou niet eenvoudig zijn, maar het zou de prikkels op één lijn brengen, de controle decentraliseren en de misalignment die we vandaag zien oplossen.
Op dit moment is het probleem duidelijk:
De DAO bestuurt het protocol.
Aave Labs bezit de interface en het merk — het feit dat ze een applicatie genaamd "Aave" kunnen lanceren met het Aave-logo toont aan dat ze de controle over het bedrijf hebben.
Dit creëert een misalignment: tokenhouders kunnen stemmen over het protocol, maar kunnen niet deelnemen aan het bedrijf zelf.
Denk aan het zoals bij TradFi:
Aandelen = deel van de winst.
Bestuur = zeggenschap over de operaties.
In Aave vandaag:
Je kunt tokens kopen: stemmen over het protocol.
Maar je kunt geen aandelen kopen in het bedrijf dat het bedrijf runt.
Dit is de echte oorzaak van de spanning. Bestuur bestaat on-chain, economische controle blijft off-chain. En hoewel het implementeren van een integratie van aandelen/tokens niet triviaal zou zijn, was wat we vandaag zien al vanaf het begin ingebakken — het komt nu gewoon naar voren.
Dit is niet alleen een probleem van @aave — elk project met een token staat voor deze structurele spanning.
Hier is het deel waar niemand over praat:
Een token + aandelen systeem heeft enorme voordelen. Het stelt een project in staat om het bestuur te decentraliseren en de prikkels op één lijn te brengen.
Maar om volledig te functioneren, moet je helemaal gaan: stop niet bij "iedereen kan de token bezitten" terwijl aandelen ontoegankelijk blijven.
Tokenhouders besturen het protocol. Tokenhouders / de gemeenschap kunnen ook aandelen in het bedrijf bezitten, waardoor de prikkels met de zakelijke kant op één lijn worden gebracht.
Ik wil duidelijk zijn: ik heb enorm veel respect voor de bouwers achter Aave, zoals @StaniKulechov, die een ongelooflijke prestatie hebben geleverd door een protocol te creëren dat door miljoenen wordt gebruikt. Maar de huidige structuur is op de lange termijn niet houdbaar.
Wanneer zowel token als aandelen toegankelijk zijn, is er geen misalignment tussen bestuur, waardecreatie en uitvoering.
23 dec 2025
De @aave drama gaat over wie echt een "gedecentraliseerde" bank bezit — en wie stilletjes het geld, het merk en het toetsenbord controleert.
Stel je Aave voor als een grote wereldwijde bank.
De DAO zijn de aandeelhouders.
Zij hebben aandelen (AAVE-tokens) gekocht en zouden moeten stemmen over strategie, inkomsten en eigendom.
Aave Labs is het management.
Zij hebben de infrastructuur gebouwd, beheren de website, onderhouden de systemen en voeren de dagelijkse operaties uit.
Tot nu toe is dit normaal.
Nu het probleem.
De officiële website van de bank begint miljoenen per jaar aan transactiekosten te genereren.
Maar in plaats van in de schatkist van de bank (de DAO) te vloeien, gaat het geld rechtstreeks naar het management.
Wanneer aandeelhouders vragen waarom, antwoordt het management:
"De website is technisch gezien niet de bank. Wij hebben het gebouwd."
Dat is de eerste barst.
Dan realiseren aandeelhouders zich iets ergers.
Het merk, de naam, het logo, de domeinen, de sociale accounts — niets daarvan behoort wettelijk tot de bank.
Het behoort tot het management.
Dus eindig je met een "gedecentraliseerde bank" waar:
- aandeelhouders kapitaal verstrekken
- het protocol het werk doet
- maar het management de etalage, het merk en de inkomstenkraan bezit
De DAO probeert nu te stemmen om het merk en de inkomsten terug onder controle van de aandeelhouders te brengen.
Het management verzet zich, met de waarschuwing dat dit eruitziet als een "vijandige overname."
De markten reageren, tokens worden verkocht, vertrouwen wordt in twijfel getrokken.
De les is hard maar eenvoudig:
Een "gedecentraliseerde" bank kan door iedereen worden bezeten —
terwijl deze nog steeds wordt gecontroleerd door degene die het toetsenbord vasthoudt.
En dit is niet alleen een probleem van Aave.
Het is een waarschuwing voor alle DeFi-projecten die protocol + front-end + merk onder één team combineren.
Als je de interface of het merk controleert, controleer je het verhaal — en de cashflow — zelfs als de DAO technisch gezien het protocol bezit.
Vergelijk dat met @Morpho of @eulerfinance: zij zijn pure primitieve.
Zij controleren geen interface, merk of schatkist buiten het protocol.
Zij zijn marktneutrale infrastructuur.
Geen enkel team kan kosten omleiden of perceptie beïnvloeden.
De DAO bezit echt het protocol, omdat er geen "bedrijf" is dat de front-end runt of inkomsten opslaat.
De zaak van Aave is een waarschuwing:
Als je zowel het protocol als de interface bouwt, vervaagt de lijn tussen decentralisatie en controle — en kan de DAO in de praktijk machteloos zijn.
DeFi-projecten zouden zichzelf moeten afvragen: willen we een bank zijn met toetsenborden, of een primitief dat echt toebehoort aan zijn gebruikers?
923
Boven
Positie
Favorieten