İşte kiralık ev tartışmasında eksik olanları gösteren kişisel bir hikaye: Yıllar önce yüksek katlı bir daireye taşınmak istiyordum ama hayatım henüz çözülmediği için kiraya girmeyi tercih ettim. Satın almak ve kiralamak benim için bir yerdi, ama ben ikincisini tercih ettim. Hayatım değişirse (ki değişti) birkaç yıl sonra bir birimi satmak için %6+ işlem ücretleri ödemek, bununla birlikte zahmetler ve piyasa riski ödemek pahalı olurdu. O dönemde Houston'da neredeyse hiç lüks kiralık bina yoktu. Satılık bir dairesi olan birine başvurdum ve 2 yıl boyunca kiralamak için prim teklif ettim. O da kabul etti. Bunu yaparken, Houston'da satılan konut envanteri bir puan azaldı. Bu bile fiyatları biraz artırırdı. Ama bu işlem aynı zamanda talebi bir birim azalttı çünkü artık alıcı değildim. Piyasa üzerindeki net etkisi esasen sıfırdı. Kurumsal sahiplik düşünen çoğu insan sadece arz tarafını düşünür. Talep tarafı da önemlidir. Kiralamaya karar veren birçok kişi, kiralama seçeneği olmasaydı ev satın alırdı. Bir kurumun bu seçeneği sunması herkesin daha iyi durumda kalmasına neden olabilir. Satıcı evini satar. Kurum muhtemelen sınır oranından para kazanıyor. Kiracı, satın almaktan daha çok tercih ettiği bir yapıyı alır. Tamam, belki de emlak komisyoncuları ve tapu sigortacıları daha kötü durumdadır çünkü bu ev birkaç yıl içinde piyasaya çıkmayacak. Fiyatlar hem arz hem de talep tarafından belirlenir. Kiralık bir ev, satın alınan bir evin yaptığı gibi bir aileye de bir yuva sağlar. Ayrıca hayatımda zaman zaman istediğim daha fazla esneklik sağlıyor. Ev sahipliğindeki riskler ve işlem maliyetleri göz önüne alındığında, birçok kişi için daha iyi bir seçenek olabilir. Kiracılar da insandır.

Eklemek isterim ki, 20 yıl önce kendi başıma yaratmak zorunda kaldığım lüks bir yüksek katlı kiralık ürün bugün Houston'da yaygın. O ürüne karşı çok fazla gizli talep olmalı ve geliştiriciler sonunda bunu fark etti. Ayrıca nispeten yeni, profesyonelce yönetilen banliyö kiralık eve yönelik gizli talep de vardı. Geliştiriciler, birçok yerde yok olduğu için her ikisi için de bir pazar olduğunu fark etmediler. GFC sonrası mortgage için nitelik standartlarının değişmesi biraz talep yaratabilir, ancak ürünü isteyen ama uzun vadeli sorumluluk ve finansal bağlılık istemeyen kişi sayısı önemli.