Verim dürtüsü doyumsuzdur. Bu nedenle GENIUS yasasının verim geçişi yasağı kaçınılmaz olarak başarısız olacaktır. Büyük Buhran'a giden yolda, bankalar daha fazla krediyi finanse etmelerine izin verebilecek mevduatları çekmek için bir tür "getiri silahlanma yarışı" yaptılar. Bu, sıkışan kar marjları, onları risk eğrisinde daha da ilerlemeye ve daha riskli borçlar almaya itiyor. Düzenleyiciler, daha yüksek verim sunmak için bu yarıştaki kazayı (kısmen) suçladılar. Buna cevaben, çek hesaplarına geçişi yasaklayan ve tasarruflara bir tavan koyan Q düzenlemesi getirildi. 1970'lerin sonlarında, yeni Fed, federal fonları %20'ye yaklaştırarak yükselen enflasyona karşı kararlı bir önlem aldı. Q Yönetmeliği, mevduat sahiplerine aktarılabilecek tasarruf oranını sınırladığından, tasarruf ve çek hesaplarında sıkışıp kalan kişiler yüksek faizlere erişemezken, finansal kurumlar büyük fayda sağlayabilirdi. Doğal olarak, insanlar (servetlerinin kendilerinden aşırı derecede aktarılmasını istemeyen), birikimlerini park edebilecekleri likit araçlar bulmak için başka yerlere baktılar. Böylece Para Piyasası Fonları geldi. Para Piyasası Fonlarının ilk büyümesi, sınırlı tasarruf oranı (ve çek için herhangi bir oranın olmaması) ile insanların kısa vadeli, düşük riskli borçlarda ne kazanabilecekleri arasındaki arbitrajdan kaynaklandı ve aynı zamanda çek yazma ve hızlı bir şekilde para çekme yeteneğini korudu. 1986 yılına gelindiğinde, bankalardan MMF'lere fon akışını durdurmak ve bankaların MMF'lerle rekabet etmesine izin vermek için tasarruf oranlarındaki üst sınır tamamen kaldırıldı. Ve 2011 yılına gelindiğinde, Q Yönetmeliğinin son kalıntısı - çek hesaplarına ödenen faiz yasağı - modası geçmiş olduğu için tamamen kaldırıldı. Bu, sabit coinler ve getiri getiren varlıklar için ne anlama geliyor? Birincisi, her türden sabitlenmiş, getiri sağlayan varlıklar (özellikle likiditeye hızlı erişim sunanlar) için muazzam bir talep olacak. Öyle ki, "standart yolun" (örneğin, GENIUS yasası kapsamında düzenlenen sabit paralar) buna izin verip vermediğine bakılmaksızın. Girişimciler muazzam bir yaratıcılığa sahiptir ve mevcut gereksinimlerin etrafından dolaşmanın yollarını bulacaklardır. Örneğin, varlık ihraççılarının getiriyi platformlara aktardığı ve bu getiriyi bir şekilde kullanıcılara aktardığı platform ortaklıklarından dolaylı geçiş. Ya da sadece yürütülen arbitraj MMF'lerine benzer şekilde alternatif düzenleyici yapılara yönelmek. Yasak aynı zamanda insanları risk eğrisinin daha da aşağısına itecektir. Daha riskli zincir üstü varlıklar gereksiz yere çekici olacaktır çünkü zincir içi sermayenin fırsat maliyeti hazine getirisi kazandırmayacak, hiçbir şey kazandırmayacaktır.