De Stille Crisis In Amerikaanse Investeringen Netto particuliere binnenlandse investering meet hoeveel de Amerikaanse economie werkelijk toevoegt aan haar productieve capaciteit elk jaar. Netto-investering is bruto-investering min afschrijving. In wezen meet het of we onze kapitaalvoorraad uitbreiden of gewoon op de plaats blijven door te vervangen wat is afgeschreven. Investeringen omvatten woningen, niet-woningen, bedrijfsmaterieel en intellectueel eigendom. Het antwoord is steeds zorgwekkender, maar het krijgt nauwelijks aandacht omdat de negatieve gevolgen zich over jaren en decennia manifesteren, niet over maanden en kwartalen. Van de jaren vijftig tot het begin van de jaren tachtig lag de netto particuliere investering gemiddeld rond de 8% van het BBP. De economie bouwde werkelijk fabrieken, apparatuur, woningen en infrastructuur die de productiviteit decennialang zou verhogen. Toen daalde het naar ongeveer 6% in de jaren negentig. Vandaag de dag zweven we rond de 3,7%. Een kleiner aandeel van het BBP breidt de productieve capaciteit uit. Meer van wat we "investering" noemen, is simpelweg het vervangen van versleten kapitaal in plaats van het toevoegen van nieuwe capaciteit. De afname van structuren en apparatuur is bijzonder zorgwekkend. Structuren omvatten de fysieke ruggengraat van de economie, zoals fabrieken, commerciële gebouwen, magazijnen, infrastructuur van het elektriciteitsnet, mijnbouw en andere faciliteiten. Deze activa hebben een lange levensduur en kunnen decennialang bijdragen aan de productiviteit. Apparatuur omvat industriële machines, transportmiddelen (vrachtwagens, vliegtuigen, spoorwagens), hardware voor informatieverwerking, medische apparatuur en bouwmachines. Wanneer de netto-investering in deze categorieën afneemt, breiden we de industriële capaciteit niet uit. Minder nieuwe fabrieken, minder nieuwe magazijnen, minder fysieke infrastructuur. Werknemers hebben minder kapitaal en minder betrouwbare technologie om mee te werken. Machines verouderen en worden minder efficiënt. Waarom gebeurt dit? Verschillende factoren kunnen de seculaire afname verklaren… De economie is verschoven naar intellectueel eigendom en software, die veel sneller afschrijven dan fysieke activa. Globalisering heeft veel kapitaalintensieve productie naar het buitenland verplaatst. Een vergrijzende bevolking vermindert van nature de investeringsintensiteit. Een duidelijke focus op activaprijzen heeft kapitaal omgeleid naar financiële engineering en dividendextractie uit bedrijfswinsten in plaats van herinvestering in de vorming van fysieke kapitaal. En grotere begrotingstekorten verdringen particuliere investeringen. De langetermijnimplicaties zijn ernstig. Netto-investering is de basis van toekomstige productiviteit. Lagere investeringen vandaag betekenen een kleinere kapitaalvoorraad morgen, en uiteindelijk langzamere loongroei, aangezien echte loonverbeteringen zijn gekoppeld aan productiviteitsverhogingen. Bovendien ontstaan er vaker aanbodbeperkingen omdat de capaciteit niet werd opgebouwd wanneer dat nodig was, en de economie wordt kwetsbaarder. Dit is het soort structureel probleem dat niet jaar na jaar zichtbaar is, maar zich in plaats daarvan over decennia opstapelt. De voortdurende en groeiende bezorgdheid over levensstandaard, betaalbaarheid en algemene economische vooruitgang is allemaal verbonden met een tekort aan netto-investeringen en slechtere productiviteitsgroei. Deze trend veranderen zal extreem moeilijk zijn met grote federale begrotingstekorten, een bedrijfssector die de voorkeur geeft aan dividendextractie uit winsten boven herinvestering, en een laag huishoudenspaarpercentage als gevolg van beperkingen van uitgaven en aggregaatwinstaccountingidentiteiten. ...