Stanford lisans öğrencilerinin neredeyse %40'ı engelli olduğunu iddia ediyor. Ben onlardan biriyim | Elsa Johnson, The Times 2023 yılında, Stanford Üniversitesi'nde birinci sınıfımın bir ayında, üst sınıf öğrencisi bana yatakhanesini gösteriyordu — kampüsteki en güzel binalardan birinde değerli bir tek kişilik. Beni özel banyosu, yürüyerek kabul edilen bir duş ve Hoover Kulesi'nin harika manzarasını içeren odasında gezdirirken, Stanford'a gittiği dört yıl boyunca tek kişilikte yaşadığını rahatça söyledi. Şaşırdım. Çoğu insan, son sınıfa gelene kadar tek bir oda ayrıcalığına sahip olur. İşte o zaman arkadaşım bana bir ipucu verdi: Stanford ona "engelli yardımı" vermişti. Tabii ki engeli yoktu. Bunu biliyordu. Biliyordum. Ancak Stanford öğrencilerinin çoğunun sonunda öğrendiği şeyi erken anlamıştı: Erişilebilir Eğitim Ofisi, öğrencilere tek oda, sınavlarda ekstra zaman ve hatta "engelli" olarak kabul edilirlerse akademik gerekliliklerden muafiyet verecek. Herkes bunu yapıyordu. Ben de yapabilirdim, eğer sormayı bilseydim. The Atlantic'te yakın zamanda yayımlanan bir makalede, seçkin üniversitelerde giderek fazla öğrencinin engelli olduğunu iddia ederek yardım veya muafiyet aldığını iddia etti; bu muafiyet ayrıca ders notlarının kopyaları, mazeretli devamsızlıklar ve özel sınav odalarına erişimi de içerebilir. "Sosyal anksiyete" yaşayanlar sınıf tartışmalarına katılmaktan bile kurtulabilirler. Ancak öğrencilerin en sık talep ettiği — ve aldığı — engelli konaklama alanı, kampüsteki en iyi konuttur. Kaliforniya, Palo Alto'daki Stanford Üniversitesi'nde, en iyi yurt odaları için rekabet oldukça yoğundur; bu uygulama özellikle yaygındır. The Atlantic, üniversitemdeki lisans öğrencilerinin yüzde 38'inin engelli olarak kayıtlı olduğunu — bu, 7.500 kişilik sınıftan 2.850'si demekte — ve lisans öğrencilerinin yüzde 24'ünün sonbahar döneminde akademik veya konut yardımı aldığını bildirdi. Ivy League üniversiteleri Brown ve Harvard'da, lisans öğrencilerinin yüzde 20'sinden fazlası engelli olarak kayıtlıdır. Bu rakamları, öğrencilerin sadece yüzde 3 ila 4'ünün engelli yardımı aldığı Amerika toplum kolejleriyle karşılaştırın. Garip bir şekilde, akademik olarak en başarılı öğrencilere sahip okullar, en fazla engel iddiasına sahip okullardır — akademik başarıyı engelleyeceğini düşünebileceğiniz engeller. Gerçek şu ki, sistem oynanmak için var ve çoğu öğrenci, eğer oyunu oynamıyorsan, kendini dezavantajlı bir duruma soktuğunu düşünüyor. Bu yüzden Stanford'da meşru hastalığım — endometriozis — bir engellilik olarak ilan etmeye karar verdim. İki buçuk yıl önce kampüse geldiğimde, gerçekten ihtiyacı olan az sayıda öğrenci için özel ödenekler yapıldığını varsayırdım. Ama çabucak bunun doğru olmadığını fark ettim. Bazı teşhisler elbette gerçek ve ciddidir; örneğin epilepsi, anafilaktik alerjiler, uyku apnesi veya şiddetli fiziksel engeller. Ama benim deneyimime göre çoğu öğrenci, ADHD veya anksiyete gibi daha hafif hastalıklar iddia ediyor. Ve bazı "engellilikler" gerçekten saçma oluyor. Öğrenciler "gece korkuları" iddia ediyor; Diğerleri ise "kolayca dikkatleri dağılır" ya da "başkalarıyla yaşayamazlar" der. Gece kontakt lens takması gerektiği için tek kişilik bir oda verilen birini tanıyorum. Gluten intoleransı olduğu için single alan bir kız duydum. Bu yüzden endometriozisi bir engel olarak iddia etmekte haklı hissettim. Rahim hücrelerinin rahim dışında büyüdüğü ağrılı bir durumdur. Sorunun bilinen bir tedavisi olmadığı için sık sık ikiye bükülüp kalıyorum, bu yüzden kampüs yurdunda o anları özel olarak yaşayabileceğim tek kişilik bir oda istemeye karar verdim. Başvuru süreci çok kolaydı. Durumumu Stanford Erişilebilir Eğitim Ofisi web sitesine kaydettim ve o hafta ilerleyen zamanlarda bir danışmanla görüşmek için randevu aldım. Sistem büyük ölçüde öğrencilere yardım etmek isteyen empatik kadınlardan oluşuyor. Teşhisimi ve semptomlarımı Zoom üzerinden bir kadına açıklarken, o dinledi, şefkatle başını salladı, sorunlarımı kendi hayatıyla ilişkilendirdi ve birkaç temel soru sordu. 30 dakika içinde engelli öğrenci olarak kaydedildim ve istediğimden daha fazla düzenleme hakkı vardı. Tek bir konut görevinin yanı sıra, ekstra ders yokluğu, bazı geç günler ödevlerde ve tüm derslerim için 15 dakikalık gecikme hakkı verildi. O kadar az şüpheyle karşılaştım ki, bu muafiyetleri almak için muhtemelen doktor raporuna bile ihtiyacım yoktu. Daha ısrarcı olsaydım, eminim istediğim hemen hemen her türlü düzenlemeyi alabilirdim. Tek kişilik odama hakkım olduğunu hissetsem de, sahip olduğum bazı avantajlar yüzünden suçluluk hissederim — ama birçok öğrenci arkadaşım sistemi küçümsemiş durumda. Callie'yi ele alalım; ADHD ve Asperger suçlu yeni Stanford mezunu ve takma adla alıntı yapılmasını kabul etti. Callie'ye ilkokulda hastalıkları teşhis edildi; karşılığında Stanford ona dört yıl boyunca tek kişilik bir oda, ayrıca sınavlarda ekstra zaman ve birkaç avantaj daha verdi. "Üniversitede, evde alınan denemelerden çok fazla 'gerçek hayatta' sınavı olmadı," dedi Callie bana. "Ekstra zamanı kullandığımda suçluluk hissettim, çünkü muhtemelen Stanford'a kabul edildiğim ve yüksek akademik seviyede yarışabildiğim için bu düzenlemeleri hak etmiyordum. Sınavlarda ekstra zaman — bazı öğrenciler çift süre bile alıyor — bana haksızlık gibi geliyor." Ama Stanford'da neredeyse kimse sistemden utanarak bahsetmiyor. Bunun yerine, açıkça tartışır, strateji yapar ve hatta şaka yaparız. Akıllı optimizatörler üniversitesinde, eğer düzenleme almıyorsanız, yeterince çabalamamış olduğunuz hissi var. Başka bir öğrenci bana özel "düzenlemelerin o kadar yaygın olduğunu ki aslında sadece dürüstleri cezalandırıyor" dedi. Akademik düzenlemeler, diye eklediler, "öğrencilerin ilerlemesine yardımcı oluyor ... bu da sınıfın büyük bir kısmını adil olmayan bir oyun alanına sokuyor." Oyun bizim yemeklerimize de uzanıyor. Stanford, kampüste yaşayan çoğu lisans öğrencisinin 2025-26 akademik yılı için 7.944 dolar tutarında bir yemek planı satın almasını zorunlu kılmaktadır. Ancak öğrenciler, üniversite mutfaklarının karşılayamadığı dini bir diyet kısıtlaması iddiasında bulunsalar muaf tutulabilirler. Bu yüzden, tanıdığım bazı öğrenciler, tüm canlılara zarar verebilecek her türlü yiyeceği reddeden Jain inancının dindar üyeleri olduklarını iddia ediyor; küçük böcekler ve kök sebzeler dahil. Kendilerini Jain olarak iddia eden (ama Jain olmayan) öğrenciler yemek paralarını Whole Foods'ta harcıyor ve taze yapılmış salatalar ve diğer lezzetli yemeklerin tadını çıkarıyor, biz ise üniversite yemekleriyle kalıyoruz, mesela kısmen "mantar karışımı"ndan yapılmış hamburgerler. Yöneticiler sistemi reforme etmekte güçsüz görünüyor ve açıkçası umursamıyor gibi görünüyorlar. Birinin kaygısı olmadığını nasıl kanıtlarsınız? Sınavda ekstra zamana ihtiyaç duymadıklarını nasıl doğrularsınız? Dini bir diyet iddiasına ayrımcılık davası riski olmadan nasıl itiraz edilir? Sık sık üst sınıf arkadaşımla yaptığımız o konuşmayı hatırlıyorum. Sistemi oyalamaktan gurur duymuyordu ve utanmıyordu da. Sadece mantıklıydı. Üniversite bir dizi teşvik oluşturmuştu ve o da sadece onlara yanıt vermişti. Stanford ve benzeri okullardaki konaklama patlamasıyla ilgili en çok dikkatimi çeken şey bu. Öğrenciler tam anlamıyla kopya koymuyor ve eğer yapıyorlarsa, onları suçlayabilir misiniz? Stanford, sistemi oyun oynamayı mantıklı bir tercih haline getirdi. Konaklamalar, dar üçlü ile kendi odanız arasındaki farkı yaratırken, ekstra sınav süresi not ortalamanızı yükseltebilirken, ayrılmak kendini sabote etmek gibi gelir. En kolay seçenek sadece 30 dakikalık Zoom görüşmesi uzaklıkken, kim hayatını zorlaştırır ki?

Bu sabah boşluk yok. Tüm Eşzamanlı İçenler için, Scott Adams'ın hayat kutlaması yaklaşık 11:00 PT / 14:00 ET civarında başlayacak.

Araştırma gösteriyor ki yapay zeka yeni yazılım kodlarının neredeyse üçte birini yazıyor | Karmaşıklık Bilimi Merkezi Üretken yapay zeka, yazılım geliştirmeyi yeniden şekillendiriyor—ve bu hızlı. Science dergisinde yayımlanan yeni bir çalışma, yapay zeka destekli kodlamanın hızlı bir şekilde yayıldığını gösteriyor, ancak dengesiz: ABD'de yapay zekaya dayanan yeni kodun oranı 2022'de %5'ten 2025 başında %29'a yükselirken, Çin'de bu oran sadece %12'dir. Yapay zeka kullanımı daha az deneyimli programcılar arasında en yüksek, ancak verimlilik artışı deneyimli geliştiricilere gidiyor. Yazılım endüstrisi çok büyük. Sadece ABD ekonomisinde, şirketler kodlama ile ilgili işlere yılda tahmini 600 milyar dolar maaş harcıyor. Her gün, milyarlarca satır kod küresel ekonomiyi ayakta tutmaktadır. Yapay zeka modern hayatın bu omurgasını nasıl değiştiriyor? Complexity Science Hub (CSH) liderliğindeki bir araştırma ekibi, 2024 sonuna kadar Amerika Birleşik Devletleri'nde yeni yazılmış tüm yazılım fonksiyonlarının yaklaşık üçte birinin—bilgisayar programındaki bağımsız alt programlar—zaten yapay zeka sistemlerinin desteğiyle oluşturulduğunu buldu. CSH ve Utrecht Üniversitesi'nden Simone Daniotti şöyle diyor: "Dünyanın en büyük işbirlikçi programlama platformu olan GitHub'da yaklaşık 160.000 geliştiriciden 30 milyondan fazla Python katkısını analiz ettik." GitHub, kodlamanın her adımını kaydediyor—eklemeler, düzenlemeler, iyileştirmeler—araştırmacıların dünya genelindeki programlama çalışmalarını gerçek zamanlı olarak takip etmesini sağlıyor. Python, dünyada en yaygın kullanılan programlama dillerinden biridir. Bölgesel farklar büyüktür Ekip, kod bloklarının ChatGPT veya GitHub Copilot aracılığıyla yapay zeka tarafından oluşturulup oluşturulmadığını belirlemek için özel olarak eğitilmiş bir yapay zeka modeli kullandı. "Sonuçlar son derece hızlı bir yayılma gösteriyor," diye açıklıyor CSH'deki Dönüşümlü Ekonomiler grubunun lideri Frank Neffke. "ABD'de, yapay zeka destekli kodlama 2022'de yaklaşık %5 iken, 2024'ün son çeyreğinde neredeyse %30'a yükseldi." Aynı zamanda, çalışma ülkeler arasında büyük farklılıklar buldu. "Yapay zeka destekli kodun payı ABD'de %29 ile en yüksek konumda iken, Almanya %23'e ulaşırken, Fransa %24'e ulaşırken, Hindistan %20 ile hızlıca toparlanıyor," diyor, Rusya (%15) ve Çin (%12) ise çalışmanın sonunda hâlâ gerideydi. "ABD'nin önde olması şaşırtıcı değil—önde gelen LLM'ler oradan geliyor. Çin ve Rusya'daki kullanıcılar, bu modellere erişimde kendi hükümetleri veya sağlayıcılar tarafından engellenen engellerle karşılaştı, ancak VPN çözümleri mevcut. DeepSeek gibi son yerel Çin atılımları, verilerimizin 2025 başında sona erdikten sonra yayımlandığı gibi, bu farkın hızla kapanabileceğini gösteriyor," diyor CSH öğretim üyesi ve Budapeşte Corvinus Üniversitesi'nden doçent Johannes Wachs. Deneyimli geliştiriciler en çok fayda sağlar Çalışma, üretken yapay zeka kullanımının 2024 sonuna kadar programcıların verimliliğini %3,6 artırdığını gösteriyor. "Bu mütevazı gelebilir ama küresel yazılım endüstrisinin ölçeğinde önemli bir kazanç anlamına geliyor," diyor Neffke, aynı zamanda Interdisciplinary Transformation University Austria'da (IT:U) profesör. Çalışma, kadınlar ve erkekler arasında yapay zeka kullanımında herhangi bir fark bulmamaktadır. Buna karşılık, deneyim seviyeleri önemlidir: daha az deneyimli programcılar kodlarının %37'sinde üretken yapay zeka kullanırken, deneyimli programcılar bu oran sadece %27'dir. Buna rağmen, çalışma belgelerindeki verimlilik artışları yalnızca deneyimli kullanıcılar tarafından sağlanmaktadır. "Yeni başlayanlar neredeyse hiç fayda sağlamaz," diyor Daniotti. Bu nedenle üretken yapay zeka otomatik olarak oyun alanını eşitlemiyor; Mevcut boşlukları genişletebilir. Ayrıca, deneyimli yazılım geliştiricileri yeni kütüphaneler ve mevcut yazılım araçlarının alışılmadık kombinasyonlarıyla daha fazla deneme yapar. "Bu, yapay zekanın sadece rutin görevleri hızlandırmakla kalmıyor, aynı zamanda öğrenmeyi de hızlandırdığını, deneyimli programcıların yeteneklerini genişletmesine ve yazılım geliştirmenin yeni alanlarına daha kolay girmelerine yardımcı olduğunu gösteriyor," diyor Wachs. Ekonomik kazanımlar Tüm bunlar ekonomi için ne anlama geliyor? "ABD, yaklaşık 900 farklı mesleği analiz ettiği bir analize göre, programlama görevleri için yıllık olarak tahmini 637 milyar ila 1,06 trilyon dolar arasında maaş harcıyor," diyor CSH'den ortak yazar Xiangnan Feng. Kodun %29'u yapay zeka destekliyse ve verimlilik %3,6 artarsa, bu her yıl 23 ila 38 milyar dolar arasında değer ekler. "Bu muhtemelen muhafazakar bir tahmindir," diye belirtiyor Neffke. "Üretken yapay zekanın yazılım geliştirmedeki ekonomik etkisi 2024 sonunda zaten önemliydi ve analizimizden sonra daha da artması muhtemeldir." İleriye bakmak Yazılım geliştirme derin bir dönüşüm sürecinden geçiyor. Yapay zeka dijital altyapının merkezi haline geliyor, verimliliği artırıyor ve yeniliği teşvik ediyor—ama esas olarak zaten önemli iş deneyimine sahip kişiler için. "İşletmeler, politika yapıcılar ve eğitim kurumları için temel soru, yapay zekanın kullanılıp kullanılmayacağı değil, faydalarını eşitsizlikleri güçlendirmeden nasıl erişilebilir kılacağıdır," diyor Wachs. "Bir araba bile esasen bir yazılım ürünü haline geldiğinde, yapay zekanın şirket, bölgesel ve ulusal düzeyde benimsenmesinin engellerini mümkün olan en kısa sürede anlamamız gerekiyor," diye ekliyor Neffke. Daha fazlasını okuyun: