W 1500 roku ludzkość rozpoczęła największy naturalny eksperyment w historii. Statki przekraczały oceany. Imperia się rozszerzały. Całe kontynenty były repopulowane. Europejczycy osiedlili się w Amerykach, Australii i Nowej Zelandii—przynosząc ze sobą nie tylko flagi i granice, ale także umiejętności, normy, technologie i sposoby organizacji społeczeństwa. Przez wieki spieraliśmy się o to, dlaczego niektóre kraje stały się bogate, podczas gdy inne pozostały biedne. Czy to była urodzajna ziemia? Klimat? Surowce naturalne? A może coś głębszego? Ta masowa migracja daje nam rzadką możliwość przetestowania tego pytania. Jeśli miejsce miało największe znaczenie, to Nowy Świat powinien wciąż być biedny—jego gleba, klimat i geografia się nie zmieniły. Jeśli to ludzie mieli największe znaczenie, to dobrobyt powinien podążać za populacjami, gdziekolwiek się udadzą. Dane są jednoznaczne. To, jak bogaty jest kraj dzisiaj, zależy znacznie bardziej od tego, jak technologicznie zaawansowani byli jego przodkowie genetyczni w 1500 roku (r = 0.7) niż od tego, jak technologicznie zaawansowane było samo miejsce (r = 0.4). Dlatego Stany Zjednoczone, Kanada, Australia i Nowa Zelandia—wśród najmniej technologicznie zaawansowanych miejsc w 1500 roku—są teraz jednymi z najbogatszych na Ziemi. Ich geografia się nie poprawiła; poprawił się ich kapitał ludzki. Ludzie tworzą kraj, wybieraj swoich ludzi mądrze.