"Geen vrouw of meisje mag gedwongen worden om te trouwen met een man die ze niet leuk vindt." Dat is geen moderne wet. Dat werd in Engeland 🏴 geschreven meer dan duizend jaar geleden. Anglo-Saksische vrouwen hadden meer juridische rechten dan je overgrootmoeder. Op hetzelfde eiland. Duizend jaar eerder. 🔑 Ze kon land bezitten. In haar eigen naam. Het kopen. Verkopen. Het nalaten aan wie ze maar wilde. Geen toestemming nodig. Niet van haar man. Niet van haar vader. Niet van iemand. Ze kon een bedrijf runnen. Ze kon in een openlucht rechtbank staan, haar hand opheffen in eed, en de wet zou haar horen net als elke man. ⚖️ Op de ochtend na haar huwelijk, was haar man haar een cadeau verschuldigd. Land. Geld. Eigendom. Het werd de Morgengifu genoemd, het ochtendcadeau. Het was niet symbolisch. Het was juridisch bindend. En het was van haar. Niet gezamenlijk bezit. Niet in trust gehouden. Van haar. Door alles heen. 💍 Een vrouw genaamd Wynflaed bezat zeven landgoederen verspreid over vier graafschappen, haar testament bestaat nog steeds. Cynethryth, vrouw van koning Offa, sloeg munten met haar eigen naam en gezicht. De enige Anglo-Saksische koningin die dat deed. De munten zijn nog steeds in museumcollecties. 🪙 Æthelflæd, Lady van de Merciërs, bouwde tien versterkte steden en leidde legers in de strijd. In de tiende eeuw. ⚔️ Terwijl de meeste van Europa vrouwen als eigendom behandelde, schreef dit eiland hun rechten in de wet. 🇬🇧 Toen kwamen de Normandiërs. 1066. En ze namen alles weg. Elke. Enkele. Recht. 🚫 Het eigendom van een getrouwde vrouw werd het eigendom van haar man. Ze kon geen land bezitten. Kon geen contract ondertekenen. Kon haar eigen loon niet houden. Onder de doctrine van coverture, werd haar juridische identiteit opgenomen in die van hem. Bracton schreef het duidelijk: "man en vrouw zijn één persoon, zijnde één vlees en één bloed."...