Een kosmische roofdier bevroren in de tijd — of zo lijkt het! In deze adembenemende close-up, vastgelegd door de Dark Energy Camera op de Víctor M. Blanco 4-meter telescoop bij het Cerro Tololo Inter-American Observatory (CTIO/NOIRLab), doemt de donkere, stoffige kometglobule CG 4 — bijgenaamd "Gods Hand" — op als een monsterlijke, gapende muil, kaken wijd open alsof hij de slanke, rand-on spirale melkweg ESO 257-19 (ook bekend als PGC 21338) in één keer wil opslokken. De illusie is perfect: dat schaduwachtige "hoofd" (een dichte knoop van gas en stof van ongeveer 1,5 lichtjaar breed) en de achterblijvende, vage staart die zo'n 8 lichtjaar lang is, lijken klaar om de weerloze melkweg recht in de "mond" te bijten. Het is pure kosmische drama — een spookachtige hand die zich uitstrekt over de leegte, klaar om een verre eilanduniversum te verslinden. Maar hier is de geestverruimende waarheid: dit is pure perspectieftruc. CG 4 loert veel dichter bij huis in onze Melkweg, ongeveer 1.300 lichtjaar weg in het sterrenbeeld Puppis, genesteld binnen de uitgestrekte Gum-nevel. De rand-on spirale melkweg ESO 257-19? Het is een geheel ander beest, dat zich met meer dan 100 miljoen lichtjaar afstand voortbeweegt — een achtergrondreus gevangen in een wild gelukkige lijn-van-zicht uitlijning met de voorgrond globule. Er vindt hier geen interstellaire snackaanval plaats; ze zijn gescheiden door een onvoorstelbare 4 zelf is een fascinerend relikwie: een Bok-globule die in zijn griezelige kometachtige vorm is gesculptureerd door felle ultraviolette straling en sterwinden van nabijgelegen hete, massieve sterren. Die krachten strippen lichter materiaal weg, waardoor de dichte kern als een staart naar buiten wijst — een klassieke kometglobule. Verborgen binnen dat stoffige hoofd zouden de zaden van toekomstige sterren kunnen zijn, die stilletjes onder hun eigen zwaartekracht instorten. Dit verbluffende beeld is niet alleen een lust voor het oog — het is een herinnering aan hoe diepte en kansuitlijning enkele van de meest surrealistische optische illusies van het universum creëren. Wat eruitziet als aanstaande kosmische slachting, zijn eigenlijk twee niet-verwante objecten, gescheiden door enorme tijdperken van ruimte, perfect superimposed in ons zicht. Een mooie leugen verteld door licht en CTIO/NOIRLab/DOE/NSF/AURA; Beeldverwerking: T.A. Rector (University of Alaska Anchorage), D. de Martin & M.