De waterval van "beste praktijken" voor de Proof-of-Reserve en solvabiliteitstransparantie van DeFi-protocollen: 1. openbaar maken van alle adressen/wallets/posities -> volledig verifieerbaar (maar meestal om verschillende redenen niet haalbaar) 2. openbaar maken aan bepaalde systemen / gegevensverificatienetwerken (bijv. @AccountableData), die de mogelijkheid kunnen bieden om de gegevens onafhankelijk te verifiëren via zkproofs (PoR, solvabiliteit, delta-neutraliteit, enz.) -> trustless oplossing voor on-chain verifieerbare gegevens (vertrouwen in de code + volledigheid van de scope) 3. openbaar maken aan oracle-netwerken, die de mogelijkheid kunnen bieden om te verifiëren dat de verkregen gegevens niet zijn gemanipuleerd (d.w.z. zoals ontvangen door de oracle) -> trust-minimized oplossing (vertrouwen in het oracle-netwerk) 4. openbaar maken aan derde "auditors" die periodieke attestaties kunnen publiceren (meestal in de vorm van PDF's) -> geen real-time tracking 5. zelfrapportage attestaties -> minste verbetering in vertrouwen aangezien je dezelfde partij vertrouwt 6. niets openbaar maken -> volledig vertrouwen Het bovenstaande is voornamelijk voor on-chain balansoverzichten (getokeniseerde delta-neutrale strategieën en vergelijkbare yield-bearing stablecoins, custodians, enz.). Off-chain activa & RWAs (stablecoins, MMFs, ETF's, CLO's, fondsen) hebben uiteraard (1) niet als optie, terwijl de ladder minder verticaal wordt naarmate (2), (3) & (4) vergelijkbaar zijn, aangezien het vertrouwen in off-chain gegevensbronnen blijft bestaan, dus: (2) ZK-systemen → privacy + formele claims over vertrouwde documenten (3) oracle-netwerken → integriteit + decentralisatie van rapportage (4) auditors → juridische + boekhoudkundige handhaving

mogelijk (4) kan verkieslijk zijn in vergelijking met (3) afhankelijk van hoe de attestaties zijn gestructureerd