Ik heb in 2008 afgezien van Airbnb. Mijn notitie aan de oprichters zei dat ik "zorgen had over reisgerichte startups." Een meesterwerk van het missen van het punt. Dit is wat ik verkeerd had:

De meeste problemen lossen conventionele pijn op, maar kunnen je tot een commodity maken. Het juiste probleem lost een contradictie op die je een monopolie kan geven.

Oprichters krijgen vaak het advies om pijnlijke problemen te vinden. Maar pijnlijke problemen zijn vaak voor de hand liggende problemen. Voor de hand liggende problemen trekken concurrentie aan.

De betere zet: zoek tegenstrijdigheden. Een tegenstrijdigheid is wanneer de werkelijkheid en consensus stilletjes zijn divergeren. Er gebeurt iets dat "niet zou moeten" zijn. Of er gebeurt iets niet dat "zou moeten" zijn.

In 2007 zei geen enkele reiziger: "Ik wou dat ik in het appartement van een vreemde kon slapen." De pijn waren dure hotels. Maar de tegenstrijdigheid was dat mensen vreemden zouden vertrouwen. De industrie had het gewoon nog niet opgemerkt.

Solving for Pain nodigt je uit om het huidige spel te verbeteren. Tegenstrijdigheden nodigen je uit om te veranderen welk spel gespeeld wordt.

Tegenstrijdigheden zien vereist dat je je expertise met een lichte hand hanteert. Behandel je met moeite verworven overtuigingen als voorlopig. De meeste mensen kunnen dat niet. Niet omdat ze dom zijn, maar omdat hun ervaring een vooroordeel creëert.

Dit is een reden waarom doorbraken van buitenstaanders komen. Immigranten. De jongeren. Ze hebben de identiteitshechtingen niet opgebouwd die tegenstrijdigheden onzichtbaar maken.

Een contradictie geeft je ook tijd. Terwijl iedereen vecht om incrementele verbeteringen binnen het geaccepteerde kader, bouw jij alleen in een gebied dat zij als onmogelijk hebben gedefinieerd. Tegen de tijd dat ze het opmerken, ben je mogelijk al jaren aan het compounding.

Tegen de tijd dat de wereld bijhaalt, hebben ze al gewonnen.