een van mijn favoriete argumenten van James C. Scott is dat elke beschaving haar levensonderhoudsbasis bouwt rond een graan, omdat alleen granen echt kunnen functioneren als een belastingsubstraat (ze zijn "zichtbaar, deelbaar, te beoordelen, op te slaan, transporteerbaar en 'rationeerbaar' "). Je hebt geen linzenstaten, kikkererwtenrijken of cassavaprovinciën, maar alle vroegste agrarische staten waren gebouwd op tarwe, gerst of millet. de enige gedeeltelijke uitzondering zijn de Inca, die afhankelijk waren van maïs en aardappelen, d.w.z. het grootste deel van hun levensonderhoud was structureel minder leesbaar en moeilijker te veroveren (knollen kunnen ondergronds worden gelaten als de belastingambtenaar komt, en als de staat ze toch wil, moet hij ze één voor één opgraven, wat uiteindelijk minder calorisch/marktwaardevol is). Gewone Braudel W, hooglandecologieën zijn toevluchtsoorden omdat ze, vergeleken met graanbanden, fiscaal onleesbaar zijn. mijn andere favoriete argument hierover is het werk van John V. Murra over hoe oude Andese politiek systemen grote politieke economieën opbouwden bovenop deze belastingonleesbaarheid door zich te integreren in verticale archipels die bij elkaar werden gehouden door uitwisselingen van arbeidstijd in plaats van geld (de ayni, de minka, de mita).