Dünya'dan 855 ışık yılı uzaklıkta, gökyüzünde erimiş metaller yağdırdığı cehennem gibi bir dünya hayal edin—ve muhtemelen sıvı yakutlar ve safirler. WASP-121 b ile tanışın; yıldızının etrafında ölüm tutuşunda kilitlenmiş ultra sıcak bir gelgit yörneğinde kilitlenmiş. Bir taraf 3.000 K'nin (~2.700°C / ~4.900°F) üzerinde sonsuza dek patlama yapar—demiri buharlaştıracak kadar sıcak—ve kalıcı gece tarafı ise yaklaşık 1.500 K'ya kadar "soğuyor", bizim standartlarımıza göre hâlâ fırın gibi. Bu çılgın sıcaklık bölünmesi, su buharı ve ağır metal atomlarını yanmış gündüz tarafından nispeten serin gece yarımküresine taşıyan süpersonik rüzgarlar serbest bırakıyor. Sonrasında olanlar tam bir kozmik delilik: Burada kabarık su bulutları yok. Bunun yerine, atmosfer buharlaşmış demir, vanadiyum, krom, kalsiyum, sodyum, magnezyum ve nikel ile dolu metalik bulutlara yoğunlaşır. Bunlar, Güneş Sistemi'mizde hiç olmayan parıldayan, aerosol sisleri oluşturur. Ama daha da vahşileşiyor. Modeller ve Hubble gözlemleri, alüminyumun oksijenle birleşerek korunum (alüminyum oksit) oluşturduğunu öne sürüyor—bu, Dünya'daki yakut ve safirlerin tam olarak oluşturduğu mineraldir. Krom, vanadyum, demir veya titanyum (hepsi burada tespit edilmiş veya bekleniyor) karışımı yaparsanız, gece tarafına yağacak değerli taş damlaları elde edersiniz. Metal kaplamalı bulutlardan düşen sıvı taşlar. Bu tuhaf dünya, temelde egzotik demir damlaları ve mikroskobik yakut/safir parçacıklarıyla dolu çığlık atan bir fırın—doğal bir aşırı fizik laboratuvarı. James Webb Uzay Teleskobu'nun son gözlemleri (en son 2025 sonlarına kadar) WASP-121 b'nin atmosferini dramatik şekilde kaybettiğini, yörüngesinin büyük bir kısmında ikiz kuyruklu kuyruklu yıldız kuyrukları gibi devasa helyum akışlarını takip ettiğini bile yakalamıştır—bu ultra-sıcak Jüpiterlerin yıldızlarının saldırısı altında ne kadar şiddetle uzaya sızdığını kanıtlıyor. Gelecekteki JWST verileri, bu canavar gezegenlerin nasıl oluştuğunu, içe doğru göç ettiğini ve böyle kıyamet koşullarında yaşama (ya da en azından zarflarına) tutunduğunu çözmek için karbon monoksit ve diğer molekülleri arayacak. Evrendeki çok az yer bu mücevher yağmuru, metal fırtınası gibi "yabancı havası" diye daha yüksek sesle bağırır. Ana makale: Thomas Mikal-Evans ve ark., "Ultrahot dev exoplanet WASP-121b'nin stratosferinde günlük varyasyonlar", Nature Astronomy