Kilka dni temu, podczas jedzenia, otworzyłem butelkę sake Tazaki 39, a na końcu zapłaciłem 1188. Na początku myślałem, że to przez wysokie podatki w kraju, więc nie zwracałem na to uwagi, ale później odkryłem, że w innych restauracjach sprzedają to za 4-500, a nawet w internecie można kupić za ponad 100 juanów. W rezultacie, gdy to opublikowałem w internecie, dowiedziałem się, że w restauracjach japońskich sprzedawanie sake za cenę 10 razy wyższą od kosztów to standard. Naprawdę nie rozumiem, na czym polega wartość sake, to przecież to samo co ryżowe wino, nie wymaga lat fermentacji jak wino, to po prostu coś, co zostało opakowane dzięki asymetrii informacji. W europejskiej restauracji piję wino, zwłaszcza takie jak Château, które zazwyczaj można dostać za połowę ceny rynkowej, a nawet taniej, co nazywa się „łowieniem okazji”; natomiast sake nie ma takiego międzynarodowego uznania jak wino, a jednak jest grupa wyznawców, którzy zdecydowanie ją bronią, a jeśli podniesiesz wątpliwości, przyciągniesz grupę erudytów, którzy cię zaatakują. Czy sake naprawdę nie jest podatkiem od inteligencji?