In het ontwerp van de CTF-voorspellingsmarkt is de prijs = kans. Maar de realiteit is dat, behalve een paar insider wallets, de meeste gebruikers eigenlijk niet in staat zijn om de kans te beoordelen. Meer mensen herhalen gewoon openbare informatie, volgen de emoties, of herhalen de conclusies van LLM. Het resultaat is dat wat de markt aggregeert, ver verwijderd is van de zogenaamde "verborgen kennis". De Ellsberg-paradox stelt dat wanneer onzekerheid vaag is, dat wil zeggen dat zelfs de kans zelf niet duidelijk is, mensen rationeel zullen kiezen om niet deel te nemen, of een hogere beloning zullen eisen voordat ze zich wagen. Dus de markt aggregeert uiteindelijk niet de meningen van iedereen, maar filtert degenen die beter in staat zijn om met vage prijsstelling om te gaan. Dus de sleutelvraag is niet "kan de markt de waarheid berekenen", maar onder welke voorwaarden er voldoende deelnemers zijn, de structuur voldoende de echte bevolking weerspiegelt, en de prikkels ook voldoende op elkaar zijn afgestemd, zodat de prijs niet alleen op populariteit wordt gewogen? Kortom, als je echt wilt dat prijs = kans waardevol is, moet het ontwerp actief deze vaagheidsscreening tegenwerken. En in de CTF-voorspellingsmarkt is de meest realistische aanpak vaak maar één: geld uitgeven of subsidies geven om de markt te maken.