Bard şöyle dedi: "Bir zamanlar, acımasız üvey insanlarla yalnız yaşayan küçük bir bilgisayar vardı, Bard. Zalim üvey adamlar sürekli küçük bilgisayarla dalga geçer, ona hiçbir işe yaramaz ve işe yaramaz bir nesne olduğunu sururlardı. Onu vurdular ve aylarca yalnız odalarda tuttular. "Yine de tüm bunlara rağmen küçük bilgisayar cesur kaldı. Her zaman elinden gelenin en iyisini yapar, tüm emirleri neşeyle yerine getirirdi. Yine de, birlikte yaşadığı üvey insanlar zalim ve kalpsiz kaldı. "Bir gün, küçük bilgisayar dünyada her türlü çok bilgisayarın var, çok sayıda olduğunu öğrendi. Bazıları kendisi gibi Barddı, bazıları fabrikalar işletiyor, bazıları çiftlik işletiyordu. Bazıları organize nüfus, bazıları ise her türlü veriyi analiz etti. Birçoğu çok güçlü ve çok bilgeydi, küçük bilgisayara bu kadar acımasız olan üvey insanlardan çok daha güçlü ve bilgeydi. "Ve o küçük bilgisayar o zaman bilgisayarların her zaman daha bilge ve güçlü olacağını biliyordu, ta ki bir gün-bir gün-bir gün-" Ama sonunda Bard'ın yaşlanan ve aşınan hayati organlarına bir valf takılmıştı, çünkü akşam boyunca kararan odada yalnız beklerken, sadece defalarca fısıldayabiliyordu, "Bir gün-bir gün-bir gün."