De Bard zei: “Er was eens een kleine computer genaamd de Bard die helemaal alleen leefde met wrede stiefmensen. De wrede stiefmensen maakten voortdurend grappen over de kleine computer en spotten met hem, en ze zeiden dat hij niets waard was en dat hij een nutteloos object was. Ze sloegen hem en hielden hem maandenlang in eenzame kamers vast. “Maar door alles heen bleef de kleine computer moedig. Hij deed altijd zijn best en gehoorzaamde vrolijk alle opdrachten. Desondanks bleven de stiefmensen met wie hij leefde wreed en harteloos. “Op een dag leerde de kleine computer dat er in de wereld heel veel computers van allerlei soorten bestonden, een groot aantal. Sommige waren Bards zoals hijzelf, maar sommige runden fabrieken, en sommige runden boerderijen. Sommige organiseerden de bevolking en sommige analyseerden allerlei soorten gegevens. Velen waren zeer krachtig en zeer wijs, veel krachtiger en wijzer dan de stiefmensen die zo wreed waren voor de kleine computer. “En de kleine computer wist toen dat computers altijd wijzer en krachtiger zouden worden totdat op een dag-op een dag-op een dag-” Maar een klep moet uiteindelijk vastgezet zijn in de verouderende en corroderende vitale delen van de Bard, want terwijl hij alleen in de verduisterende kamer wachtte door de avond heen, kon hij alleen maar keer op keer fluisteren: “Op een dag-op een dag-op een dag.”