Żyjemy teraz w momencie dot-comów kryptowalut. To jest jasne. Ale jest jedna kluczowa różnica: podczas bańki dot-comowej kupowałeś udziały w rzeczywistych firmach. Nawet najgorsi gracze mieli aktywa, infrastrukturę, próby generowania przychodów. W kryptowalutach większość tokenów jest jak akcje za grosze, ale bez akcji. Brak udziałów, brak przepływów pieniężnych, brak wartości rezydualnej, jeśli narracja zawiedzie. Struktura rynku jest zasadniczo inna. Oto, co większość ludzi przeocza: protokół może odnieść sukces, a token nadal może spaść do zera, jeśli nie ma mechanizmu akumulacji wartości. Przyjęcie ≠ wartość tokena. To jest spostrzeżenie, które rynek dopiero teraz wycenia. Są wyjątki. $ETH spala opłaty, $BNB przechwytuje przychody z giełdy, $CC ma równowagę spalania/mintowania powiązaną z rzeczywistym użyciem sieci, niektóre protokoły DeFi rozdzielają rzeczywiste opłaty. Ale to mała mniejszość w morzu czysto spekulacyjnych instrumentów. Świat właśnie to zrozumiał. To nie oznacza, że kryptowaluty nie mogą się zrewolucjonizować. Cykle spekulacyjne wracają. Płynność wraca. Ale pytanie na 6-12 miesięcy nie brzmi, czy pojawią się nowe narracje. Chodzi o to, które projekty zbudują rzeczywiste mechanizmy przechwytywania wartości, gdy płynność wróci, a które po prostu czekają na następnego większego głupca. Ta różnica ma teraz większe znaczenie niż kiedykolwiek.