Vandaag heb ik met mijn Partner de huidige markt besproken, en er is een heel interessant, maar door veel mensen genegeerd punt. De markt verwacht over het algemeen dat Warsh de volgende voorzitter van de Federal Reserve wordt, en omdat iedereen zijn eerdere video's en uitspraken heeft opgegraven, heeft men hem direct het label "sterke havik" opgeplakt, maar ik ben het niet helemaal eens met deze beoordeling. Als Warsh ervoor kiest om de balans echt te blijven verkleinen, of zelfs op korte termijn de rente niet te verlagen, dan zal dat een structureel conflict opleveren met de huidige beleidsdoelen van @realDonaldTrump. De reden is heel eenvoudig: De hoge rente-uitgaven van de Amerikaanse overheid zijn momenteel een van de grootste hoofdpijndossiers voor Trump, de rentekosten drukken direct op de fiscale ruimte, wat leidt tot beperkte budgettoewijzingen en herhaalde risico's van een overheidssluiting. In deze situatie, als het monetair beleid de hoge rente blijft handhaven, zal dat zijn vermogen om enige substantiële beleidsmaatregelen door te voeren verder belemmeren. Een ander opmerkelijk signaal is: Recentelijk heeft Trump bijna niet meer publiekelijk "orders gegeven" of de marktverwachtingen beïnvloed, maar heeft hij ervoor gekozen om het koud te behandelen en rustig toe te kijken hoe de markt daalt. Ik neig er meer naar te denken dat dit een opzettelijke marktverkoeling is, om te deleveragen, risico's te verminderen en de bubbels en overmatige verwachtingen eerst los te laten. In deze context denk ik: In februari-maart zal de Federal Reserve waarschijnlijk de rente niet verlagen, en het doel is niet om "over te schakelen naar havik", maar om ruimte te creëren voor het beleid van Warsh na zijn aanstelling. Als de tijdlijn klopt, dan is een redelijker scenario: Februari-maart: niets doen, de markt blijft onder druk April: Warsh wordt officieel aangesteld, en zijn eerste zet na zijn aanstelling is de renteverlaging, waarna de financiële markten een herstelronde tegemoet gaan. Dus strategisch gezien zijn de komende twee maanden geen aanvallend venster, maar een overlevingsvenster. Het behouden van posities en het beheersen van emoties is belangrijker dan het bepalen van de richting.