Yapay zeka üretimlerinde kimlik kanıtı @OpenGradient , @idOS_network , @opensea Yapay zeka teknolojisini kullanan yaratımların hızlı yayılması, onları kimin yarattığı konusunda defalarca kafa karışıklığı ve intihal tartışmalarına yol açtı. Özellikle, yapay zeka tarafından oluşturulan görüntüler veya videoların NFT şeklinde dağıtıldığı bir ortamda, sorumlu varlığı sadece mevcut telif hakkı kavramına dayanarak net bir şekilde ayırt etmek genellikle zordur. Bu bağlamda, OpenGradient, idOS ve OpenSea'yi birleştiren yapay zeka oluşturma kimlik doğrulama yapısı, yaratıcı olarak kimin sorumlu olacağı sorusuna teknik olarak yanıt vermenin bir yolu olarak dikkat çekiyor. Bu yapının başlangıç noktası, yapay zekanın çıktıyı oluşturmak için gerçekten hangi süreçten geçtiğini kanıtlamaktır. OpenGradient, blokzincir üzerinde yapay zeka modellerinin yürütülme sürecini kaydetmek için HACA adlı bir yapay zeka hesaplama mimarisi kullanır. Bu süreçte, çıkarım düğümü gerçek hesaplamayı yapar, tam düğüm hesaplamanın önceden belirlenmiş model ve parametreleri kullandığını doğrular, depolama düğümü ve veri düğümü ise model ve giriş verilerinin bütünlüğünü korur. Bu, hangi modelin kullanıldığını ve yapay zeka çıktısında hangi koşullarda oluşturulduğunu gösteren benzersiz bir işlem kaydı bırakır. Bu, yapay zeka çıktılarının sadece dosya değil, doğrulanabilir üretken geçmişe sahip çıktılar olduğu anlamına gelir. Ancak, yaratım sürecinin kanıtı yeterli değildir. Bunun nedeni, bu yapay zekayı kimin işlettiği ve kimin sonuçlardan sorumlu olduğunu bağlamak için gereklidir. Bu rol, dağıtık bir kimlik sistemi olan idOS tarafından oynanır. idOS, bir birey veya kuruluşun kimliğini yol taşıma ve veri alım yapısı yoluyla doğrular ve ardından sonucu tekrar kullanılabilir kimlik bilgileri şeklinde sağlar. Bu sayede yaratıcılar gerçek isim bilgilerini açıklamasalar bile kimliklerinin doğrulandığını kanıtlayabilirler ve gerekli olduğunda sınırlı bir şekilde bilgi verebilirler. Bu yapı, anonimliği ve hesap verebilirliği aynı anda korumak için teknik bir takas olarak çalışır. Yapay zeka tarafından oluşturulan kayıtları insan kimlikleriyle birleştiren bağlantı, Ethereum atestation hizmeti olan EAS tarafından yönetilmektedir. OpenGradient tarafından üretilen yapay zeka çıkarımı sonuçlarına benzersiz bir hash verilir; bu hash, idOS tarafından verilen kimlik kimlik bilgilerinin hash'iyle birleştirilir ve tek bir atestation olarak kaydedilir. Bu atestation zincir içinde veya zincir dışı depolanabilir ve sonunda NFT meta verisine dahil edilebilir. Sonuç olarak, NFT alıcıları eserin hangi yapay zeka modelinden oluşturulduğunu ve hangi insan varlığından sorumlu olduğunu kriptografik olarak doğrulayabilir. Bu bilgiler, OpenSea'de bir NFT kaydederken olduğu gibi kullanılabilir. OpenSea zaten IPFS tabanlı meta veri yapılarını desteklediğinden, EAS attest tanımlayıcılarını meta verinin öznitelikleri olarak dahil etmek mümkündür. Geleneksel hacim odaklı kimlik doğrulama veya manuel raporlama prosedürlerinin yerini tutmasa da, ek bir güven katmanı sağlar. Özellikle, intihal şüpheleri ortaya çıktığında, mevcut DMCA sürecinin birkaç gün sürebilmesinin aksine, yaratım geçmişi ve kimlik bağlantısının hemen kontrol edilebilmesidir. Bu yapı, 2025 itibarıyla yasal ortamla da bir ölçüde uyumludur. Amerika Birleşik Devletleri'nde, Thaler v. Perlmutter kararı, telif hakkının yalnızca insan yazarlara ait olduğunu açıkça doğruluyor ve AB'nin yapay zeka yasası da yapay zeka sistemlerinin sonuçlarından insan operatörlerin sorumluluğunu vurguluyor. Bu eğilimde, yapay zekayı sorumlu varlık olarak kullanan ve işleten insanı net bir şekilde kaydetme yöntemi, yapay zekanın kendisini telif hakkı konusu olarak tanımadan, kurumsal ihtiyaçlar ile teknik gerçeklik arasındaki uçurumu kapatmaya hizmet eder. Elbette, sınırlamalar var. Doğrulanmış kimliklerin imza verdiği vekil basma gibi uygulamalar teknik olarak tamamen engellemek zordur ve gizlilik ile uyuşmazlık çözümü arasında bir gerilim olarak kalır. Ayrıca, bu yapı yapay zeka modelinin eğitim verilerinin meşru olup olmadığını doğrulayamadığı için, model düzeyindeki telif hakkı meselesi ayrı bir konu olarak kalır. Buna rağmen, bu kimlik kanıtı yapısı, yapay zeka intihal tartışmasını ölüm sonrası bir tartışma yerine ön doğrulama meselesine dönüştürerek karakterize edilir; çünkü yapay zeka yaratımlarının yaratım sürecini ve sorumlu varlıkları tek bir doğrulanabilir kayıt içinde birleştirir. Sonuç olarak, OpenGradient'in hesaplama kanıtı, idOS'un dağıtık kimliği, EAS'ın atestation ve OpenSea'nin NFT dağıtım yapısı gibi özelliklerin birleştiği model, yapay zeka yaratımlarıyla ilgili güven sorunlarını teknik olarak ele almanın gerçekçi bir yolu olarak konumlandırılıyor. Bu, yapay zeka tarafından oluşturulan eserler etrafındaki tartışmayı yaratıcı konuların belirsizliğinden sorumluluğun netliğine kaydırıyor ve dijital yaratıcı ortamda doğrulanabilir telif hakkı yönetimi için bir temel sağlıyor.