Debatując nad pisaniem o czymś z perspektywy płynności w kontekście debaty o tokenach a kapitale własnym. Prawa posiadaczy tokenów jak dotąd były zaniedbywane. Ma sens przyznanie większych praw posiadaczom tokenów i ograniczenie rozdziału wartości między tokenami a jakąś zewnętrzną strukturą kapitałową, aby właściwie zabezpieczyć przepływy pieniężne. Jednakże tokeny i sposób, w jaki są wykorzystywane przez zespoły, znacznie różnią się od tradycyjnych akcji. Tradycyjne firmy nie polegają na motywowaniu i koordynacji aktorów, aby produkt działał. Sieci i protokoły często tego wymagają, niezależnie od tego, czy chodzi o bezpieczeństwo sieci, czy o uruchomienie płynności w celu rozwiązania problemu początkowego. Można niemalże stwierdzić, że gdy protokół TGE jest jeszcze przed IPO, biorąc pod uwagę, że ekonomia po stronie podaży zazwyczaj przewyższa popyt. Jeśli protokół rośnie wystarczająco, aby przychody generowane i wartość zwracana posiadaczom tokenów przewyższa jakąkolwiek inflację po stronie podaży, to można to zaklasyfikować jako rzeczywisty moment IPO. ICO w dużej mierze mogą okazać się rundami przed IPO, gdzie podejmujesz ryzyko inwestycji venture, ale z zmiennością cen. Nadal nie masz gwarancji długoterminowego dopasowania PMF ani przepływów pieniężnych. Mówię to, ponieważ każda firma, która przeprowadza IPO, osiągnęła powyższe i jest teraz gotowa do inwestowania na rynku publicznym. Większość tokenów to po prostu firmy przed IPO z zmiennością cen, które nie mają gwarancji sukcesu.