Debatteren over het schrijven van iets vanuit een liquiditeitsperspectief met betrekking tot de discussie over tokens versus aandelen. De rechten van tokenhouders zijn tot nu toe verwaarloosd. Het is logisch om meer rechten aan tokenhouders te geven en de waarde-afsplitsing tussen tokens en een externe aandelenstructuur te beperken om de cashflow goed te onderbouwen. Echter, tokens en hoe ze door teams worden gebruikt, verschillen aanzienlijk van traditionele aandelen. Traditionele bedrijven zijn niet afhankelijk van de incentivatie en coördinatie van actoren voor een product om te functioneren. Netwerken en protocollen vereisen dit vaak, of het nu gaat om de beveiliging van het netwerk of het opbouwen van liquiditeit om het col startprobleem op te lossen. Je kunt bijna stellen dat wanneer een protocol TGE's nog pre-IPO is, de aanbodzijde-economieën meestal de vraagzijde overtreffen. Als een protocol voldoende groeit, waarbij de gegenereerde inkomsten en de waarde die aan tokenhouders wordt teruggegeven, elke aanbodzijde-inflatie overtreffen, dan zou dit worden geclassificeerd als het daadwerkelijke IPO-moment. ICO's kunnen in grote lijnen eindigen als pre-IPO rondes waarbij je het risico van een durfkapitaalinvestering aangaat, maar met prijsvolatiliteit. Je hebt nog steeds geen garanties voor een langdurige PMF-fit of cashflows. Ik zeg dit omdat elk bedrijf dat IPO's, het bovenstaande heeft bereikt en nu geschikt is voor investeringen op de openbare markt. De meerderheid van de tokens zijn simpelweg pre-IPO bedrijven met prijsvolatiliteit die geen garanties voor succes hebben.