Toen docenten zagen dat Eddy zich in real time aanpaste en leerlingen in hun moedertaal aansprak, veranderde de sfeer in de ruimte. Glimlachen verschenen. Gesprekken stopten. Mensen leunden dichterbij. Niet omdat het verrassend was dat de technologie werkte, maar omdat het onmiddellijk duidelijk was wat het betekende voor de leerlingen. Steeds weer hoorden we variaties van dezelfde reflectie: dit is wat studenten het gevoel geeft dat ze comfortabel genoeg zijn om deel te nemen. Voor nauwkeurigheid, voor vloeiendheid, moet er eerst vertrouwen zijn. Responsiviteit in de moedertaal verlaagde die drempel onmiddellijk. Deze momenten versterkten iets dat we ook in klaslokalen en pilots hebben gezien. Wanneer leerlingen zich vanaf de eerste interactie begrepen voelen, volgt betrokkenheid vanzelf.