Ik was aan het schetsen voor "Dus je wilt een fraudeonderzoeker worden" als een potentiële BAM-uitgave, en voordat ik het opzijlegde omdat het een beetje te actueel was, schreef ik een bulletpoint: "Zorg ervoor dat je vermeldt dat een goede manier om fraudeurs te ontdekken is om te kijken naar wat eerder veroordeelde/etc. fraudeurs daarna doen."

Dit is een van de manieren waarop bijvoorbeeld de financiële sector een fundamenteel andere wereldvisie heeft dan bijvoorbeeld het Amerikaanse grondwetssysteem. Mensen vanuit die twee wereldvisies hebben soms zeer verwarrende gesprekken met elkaar over bijvoorbeeld het vermoeden van onschuld.

Deze week vroeg ik me af of het virale nieuwsverhaal over fraude in Minnesota stand zou houden, en toen stuitte ik op de bewering dat verschillende actoren in het nieuwelijk vermeende fraudenetwerk in openbare documenten worden genoemd als voordelig eigendom van mensen die eerder voor afzonderlijke fraude zijn veroordeeld.

Voor zover dat waar is, denk ik dat dat mijn interne naald *best veel* verplaatst.

Bijlage B hier als iemand niet bereid is om screenshots op Twitter te crediteren.

@Chronoo Dan komt men bij de politiek van het geheel, waar het erkennen van wat er gebeurde gelijktijdig ketterij en het bevoordelen van de politieke oppositie zou hebben vereisd, en het niet erkennen was zo eenvoudig als het zeggen van de gebruikelijke vriendelijke woorden en het snel uitschrijven van cheques.