Ik heb net alle 80 pagina's van het rapport van het NYC Mayor’s Office to Combat Antisemitism doorgekeken. Een korte samenvatting van wat eigenlijk een verrassend goed document lijkt te zijn: 🔸️Dit is geen studie en geen symbolische veroordeling van haat. Het is een beleidsplan gebaseerd op een duidelijke conclusie. Antisemitisme in New York is niet marginaal of episodisch. Het is systemisch, adaptief en onevenredig gewelddadig. Het behandelen als slechts een andere categorie van vooroordelen heeft gefaald. 🔸️De cijfers verklaren waarom. Joden vormen ongeveer 11 procent van de bevolking van New York City. In 2024 waren zij slachtoffers van 54 procent van alle haatmisdrijven. Begin 2025 steeg dat naar 62 procent. Dat is geen perceptieprobleem. Het is een falen van het bestuur. 🔸️De kern van het rapport is dat antisemitisme niet kan worden bestreden met generieke taal en verklaringen van bezorgdheid. Steden zijn erg goed in het veroordelen van haat en erg slecht in het opbouwen van afdwingbare systemen om het te stoppen. Dit rapport gaat over het oplossen daarvan. 🔸️Het stelt ook duidelijk iets vast dat veel ambtenaren vermijden. Modern antisemitisme is onlosmakelijk verbonden met aanvallen op Joodse zelfbeschikking. Niet alle kritiek op Israël is antisemitisch en het rapport zegt dat duidelijk. Maar doen alsof het delegitimeren van het zionisme geen verband houdt met geweld tegen Joden wordt weerlegd door de gegevens sinds 7 oktober. Joden worden niet gevraagd naar hun politiek voordat ze worden lastiggevallen of aangevallen. Ze worden als Joden doelwit. 🔸️Het rapport is ook ongewoon eerlijk over de communicatie van de overheid. Het bekritiseert waslijsten van veroordelingen en voorwaardelijke verklaringen die verwateren of terughoudend zijn wanneer Joden de slachtoffers zijn. Het betoogt dat deze soort taal de veiligheid van Joden voorwaardelijk en onderhandelbaar maakt. 🔸️De geboden oplossing is niet betere retoriek, maar infrastructuur. Een speciaal kantoor voor antisemitisme met autoriteit. Een duidelijke definitie via IHRA zodat instanties vanuit dezelfde realiteit opereren. Het dichten van handhavingshiaten rond protesten die gericht zijn op gebedshuizen. Voorkomen dat stadsfondsen worden gebruikt voor discriminerende politieke campagnes. 🔸️Het rapport is expliciet dat uitvoerende orders niet genoeg zijn. Als de stad het serieus meent, moeten deze beleidsmaatregelen in de wet worden vastgelegd en consistent worden gehandhaafd. 🔸️Dit document probeert activisten niet te overtuigen. Het vertelt de overheid wat ze moet doen als ze daadwerkelijk van plan is om Joodse bewoners te beschermen. 🔸️En het maakt één laatste punt dat belangrijk is. Antisemitisme is niet alleen een Joods probleem. Het is een test of een stad burgerrechten kan verdedigen wanneer de politiek lelijk is en de druk echt is.