Mensen blijven zeggen dat het jammer is dat de detailhandel geen toegang heeft gehad tot Anthropic, OpenAI, Stripe, SpaceX en anderen en tot nu toe niet heeft kunnen delen in de voordelen van deze bedrijven. Waarom voelt de detailhandel zich gerechtigd om op deze cap tables te staan? Het lijkt erop dat mensen het idee verwarren dat de wetten voor geaccrediteerde investeerders gebroken zijn en dat het kostbaar en belastend is om openbaar te worden met de gedachte dat ze het recht verdienen om te delen in de voordelen van deze bedrijven. Het is niet alsof wij die waarde hebben gecreëerd, ik in ieder geval niet. Het is ook niet alsof wij de groei van deze bedrijven belemmeren omdat het geld er niet is. Het is er, Anthropic heeft net 30 miljard dollar opgehaald op de private markten. Er is genoeg geld om rond te gaan, veel van deze rondes zijn nog steeds overtekend tegen deze astronomische waarderingen. Natuurlijk zou ik graag toegang hebben gehad tot Stripe in YC of de serie A van Anthropic, maar ik zou ook graag hebben geïnvesteerd in de loodgieter in mijn geboorteplaats die in feite mijn regio heeft overgenomen en waarvan ik sterk vermoed dat hij nu 7 cijfers per jaar verdient, maar ik klaag hier niet over, dit voelt bijna als een gevoel van recht van een nieuwere generatie investeerders, misschien zelfs een misverstand van het kapitalisme. Er zijn echte redenen waarom we het er allemaal over eens zijn waarom 1. Bedrijven niet per se openbaar willen zijn en 2. Jij, als oprichter, wilt kunnen bepalen wie er op jouw cap table staat. Het laatste is belangrijk voor oprichters die niet lastiggevallen willen worden door vervelende paperhanded hecklers; gegeven de keuze tussen Sequoia en/of Dragoneer en duizend schreeuwerige fintech- of crypto-twitter proles, zullen oprichters voor het eerste kiezen om voor de hand liggende redenen. Hoe dan ook, mijn persoonlijke theorie waarom de detailhandel dit gevoel van rechtvaardigheid voelt (wat heel vaag en op gevoel gebaseerd is, om duidelijk te zijn) is dat investeren, althans van buitenaf gezien, volledig lijkt te draaien om vroeg instappen. Zoals dat *is* het voordeel. We zijn geprogrammeerd om over alles na te denken in de context van "exits." Dit was en is heel duidelijk in crypto: een fonds zou investeren in een seed tegen een waardering van 20 miljoen dollar, 6 maanden later zouden ze een ronde doen tegen 100 miljoen dollar, en een jaar later zou dat project TGE zijn tegen 500 miljoen dollar of hoger. Veel (serieus, veel. Zoals de meeste) van deze projecten zouden dan de komende 4 jaar uitbloeden. Alle winsten werden vastgelegd in deze private rondes, maar het probleem is niet of het openbaar of privé of gemakkelijk toegankelijk of afgesloten was, het was dat deze projecten geen geld verdienden en nooit zo gewaardeerd hadden moeten worden. Investeren werd een spel van "wie gaat mijn bags kopen in deze volgende ronde, wie gaat me 10x op papier verhogen omdat ik eerder instapte dan zij." Vanuit dit perspectief is investeren een spel van hete aardappel en de detailhandel begrijpt niet waarom ze ook niet mee kan spelen met hete aardappel, wat eerlijk is, maar het is een afwijking van de gedachte dat het doel van investeren, het doel van het creëren van een unicorn of decacorn of de volgende Tesla is om waarde te creëren die dan veel geld oplevert dat vervolgens aan de aandeelhouders wordt teruggegeven. Ik heb sympathie voor de detailhandel die mensen ziet die niet lijken veel waarde te creëren toegang krijgen tot deze bedrijven die wel veel waarde creëren, maar deze dislocatie tussen publieke en private markten sluit net zoals het in crypto de afgelopen 5 jaar is gesloten. Ik begrijp ook dat "wanneer alles een meme is" de bieding en de houdersbasis van de detailhandel *wel* belangrijk zijn. Maar vooral, als crypto ons iets heeft geleerd, zou je je niet moeten afvragen "waarom kan ik niet op die cap table komen?" En in plaats daarvan moeten vragen "waarom willen zij *mij* op die cap table?" wanneer de kans zich eindelijk voordoet.

@icobeast Ook door de overheid gesubsidieerde vastgoed-ponzi, wat ook een zeer reëel probleem is om duidelijk te zijn.

@FreddieFarmer Hier is een veel minder verwarrende manier om een deel van mijn punt te illustreren: