Ik heb net gepost dat ik als ontwerper dacht dat super moeilijke uitdagingen slecht ontwerp waren. Wat ik bedoelde was dat door ontwikkelaars bedachte super-uitdagingen dom zijn. Organische uitdagingen, die spelers uit de mechanics kunnen afleiden, zijn prima. Bijvoorbeeld, in Age of Empires is het ongelooflijk moeilijk voor één speler, hoe vaardig ook, om twee competente spelers te verslaan. Maar ik heb het gezien (een keer zag ik 3:1). Speedruns in Doom zijn een ander voorbeeld. We hadden ze nooit voorzien toen we het spel maakten. Ik denk dat je veel plezier mist tijdens een speedrun, maar als je het kunt doen, heb je het niveau waarschijnlijk een paar keer op de normale manier voltooid, dus …