De grote sociologische vraag die ik altijd stel: als we leven in een wereld waar >50% van de overheidsuitgaven in de VS gewoon herverdeling van rijkdom is, en waarschijnlijk >50% van het BBP wordt uitgegeven door de overheid, non-profitorganisaties of wettelijk bevoordeelde sectoren—waarom hebben we dan precies een "kapitalistische" samenleving?

Blijven we het gewoon vrijemarktkapitalisme noemen totdat de cijfers letterlijk 100,0% zijn? Zou het zinvol zijn om een samenleving als kapitalistisch te beschrijven waarin 99,0% van het BBP onder niet-marktomstandigheden werd besteed? 80%? 60%? 40%? We zitten waarschijnlijk rond de 50-60%.

We leven duidelijk niet in een economisch communistische samenleving in Sovjet-stijl. Maar als we ook niet in een vrijemarktkapitalistische samenleving leven, wat voor soort samenleving hebben we dan precies? Wat voor soort economie hebben we eigenlijk? We hebben zelfs geen goede korte benaming ervoor.

Waarom bestaan er dan, gezien de duidelijke theoretische voordelen van oprechte vrijemarktkapitalistische samenlevingen, vandaag de dag geen dergelijke samenlevingen? In theorie zouden vrijemarktkapitalistische samenlevingen gemakkelijk moeten kunnen concurreren met mark-interventiesamenlevingen. Toch zien we empirisch het exacte tegenovergestelde.