Güçlü insanlarla ilgili bir şey var, özellikle milyarder nerdler için geçerli, onların genellikle genelde genç olan istisnalar olmalarıdır. Onlar mezuniyet balosu kralları ya da yıldız oyun kurucuları değillerdi; Kitaplara, kodlara ya da denklemlere gömülü çocuklardı, belki de bunun için dolaplara sıkıştırılıyorlardı. Lise hiyerarşileri, sosyal hakimiyet için acımasız Darwinci kanıtlar ve çoğu nerd en alt yere indirildi, çoğu zaman karşı cins tarafından görmezden gelindi. Genç yetişkinliğe hızlıca gelelim. Pazarları fethettiler, imparatorluklar kurdular ve tanrısal servet biriktirdiler, ama ergenlik çağındaki onay arzusu asla tamamen iyileşmez. Sosyal kanıt onların ilacısı haline gelir – sadece herhangi bir onay değil, aynı zamanda zekalarını yansıtan diğer "evrenin efendilerinden" gelen türden. Epstein, bu tiplerin entelektüel olarak üstün ve karşılıklı olarak onaylanmış hissedebilecekleri özel bir kulüp kurarak bunu ustalaştırdı. Norveç'in Veliaht Prensesi Mette-Marit, onun "beynini gıdıkladığını" ve onu gülümsettiğini coşkulu bir şekilde anlatıyor. Tek istediği buydu - kendini zeki ve herkes tarafından değil, Epstein tarafından da yeniden onaylanmış hissetmek. Komik çünkü bence çoğumuz hanım, lise sporcu arketiplerinden ziyade tatlı ineklerle çıkmanın "daha sorumlu" olduğunu düşünüyorduk. Ama bir gruptaki havalı kötü çocuk ya da üniversite sporcusu övgü ve yüksek statü nasıl olduğunu bilir, bu yüzden yetişkin olarak tanrı kompleksine girme olasılıkları daha azdır. milyarderler ve süperstar akademisyenler, zaten hissettikleri entelektüel izolasyonu olan bir başarı ve şöhret elde ederler, bu yüzden Epstein gibi Machiavellianlara karşı savunmasızdırlar; çünkü Epstein güçlü, zeki elitleri etkilemek için sadece biraz manyetizmaya ihtiyaç duyarlar.