Droga Mleczna nie jest zwykłą spiralną galaktyką—jest galaktyką spiralną z poprzeczką, zdominowaną przez masywną, wydłużoną belkę gwiazd przecinającą jej serce niczym kosmiczny kręgosłup. Ta centralna belka to nie tylko strukturalny element; to potężny silnik grawitacyjny. Obserwacje w podczerwieni i radiowe pokazują, że kieruje ona ogromnymi rzekami gazu w stronę galaktycznego jądra, działając jak nieustanny przenośnik. Gdy ten gaz napływa, uderza w gęste chmury, wywołując kompresję i zapalając wybuchy gwałtownej formacji gwiazd w pobliżu centrum. Ten proces jest kluczowy dla długoterminowej historii galaktyki. Belka nieustannie kieruje świeżym paliwem do wnętrza, wywołując epizodyczne szaleństwa narodzin gwiazd w jądrze, jednocześnie stopniowo głodząc zewnętrzny dysk surowego materiału. Przez miliardy lat to wewnętrzne przetasowanie rzeźbi ogólny kształt Drogi Mlecznej, buduje ostre gradienty chemiczne w jej dysku i kształtuje wyraźne populacje gwiazd. Daleko od bycia statycznym portretem, dzisiejszy wygląd naszej galaktyki odzwierciedla te powolne, uporczywe wewnętrzne siły—może nawet bardziej niż dramatyczne zewnętrzne kolizje. Badanie belki Drogi Mlecznej otwiera również wgląd w niezliczone inne spiralne galaktyki z poprzeczką rozsiane po kosmosie, ujawniając, jak te wewnętrzne dynamo napędzają ewolucję galaktyczną. (Źródła: dane misji ESA/Gaia, obserwacje ALMA, badania w Nature Astronomy i The Astrophysical Journal)