Kiedy zostałem dyrektorem marketingu w Levi's, po około 2 miesiącach, przyszedł do mojego biura jakiś średniozamożny mądrala, żeby powiedzieć mi, że wszyscy mnie nienawidzą, a ja kieruję statkiem ku zagładzie. Powiedziała mi, że wszyscy wiedzą, że wykonuję okropną robotę. (Marka była w spadku od ponad 10 lat.) Co zrobiłem w ciągu pierwszych dwóch miesięcy: 1) Powiedziałem, że nikt nie może już jeździć na wyjazdy, chyba że ma rolę na sesji zdjęciowej lub wydarzeniu. Koniec z niepotrzebnymi wyjazdami. 2) Zakaz picia alkoholu na wydarzeniach lub koncertach, które organizowaliśmy. Byliśmy tam, żeby pracować, a nie imprezować. 3) Powiedziałem, że marketing musi pokazywać rzeczywisty produkt w reklamach. 4) Powiedziałem, że musimy odejść od ciemnych i ponurych klimatów i przejść w sferę zabawy - bo ludzie bawią się w dżinsach. Okropne, prawda?! Chciała, żebym wiedział, powiedziała, że próbuje pomóc. (Położyła nogi na moim biurku, mówiąc to.) Nie trzeba dodawać, że nie była to osoba, która dobrze wykonywała swoją pracę. A ja nie robiłem swojego, żeby być lubianym, więc nie obchodziło mnie, czy "wszyscy mnie nienawidzą". Próbowałem uratować biznes, który się marnował. Podszedłem do tej odpowiedzialności poważnie. Sześć lat później mieliśmy bardzo udany IPO. Dwa lata później zostałem prezydentem marki. Ci ludzie narzekający na nowe kierownictwo są żałośni. Zawsze tak robią. Chcą, żeby było tak, jak było, nawet jeśli to, co było, nie działało. I jeszcze bardziej żałosne jest to, że @Variety pisze o tym, jakby to były wiadomości. Dalej do przodu @bariweiss.