bouwen op @karpathy's uitstekende post over de staat van coderingsmodellen. mijn persoonlijke coderingsboog over 20 jaar is gegaan van iemand die elke dag veel code schreef naar iemand die bijna geen code schreef, naar nu plotseling in staat te zijn om veel code te genereren met behulp van llms. over de feestdagen heb ik een klein "Sims-achtig" RTS-spel gebouwd voor mijn kinderen, gebaseerd op mijn huishouden. Pro-tip: je kinderen zullen het leuk vinden om de videogameversies van jou te maken die beschamende dingen keer op keer doen. als iemand die nooit 2D-graphics/basale spel-logica had gecodeerd, was ik verbaasd dat ik in een uur kon bouwen wat me weken zou hebben gekost en vervolgens suggesties van de kinderen kon verwerken ("meer toiletbezoeken voor papa" / "meer traktaties voor de kinderen") in seconden. Ik was getroffen door het feit dat mijn coderingsworkflow nu dramatisch anders is dan een paar jaar geleden. Ik vind mezelf in grote hoeveelheden code die ik niet heb geschreven en moet begrijpen/debuggen/sturen en dan weer teruggaan naar het model om zijn ding te laten doen. Zoals @karpathy zegt, dit is een enorme upgrade ten opzichte van zelfs een paar maanden geleden toen je het grootste deel van de code zou schrijven.

props aan @deanwball en @_sholtodouglas en anderen voor de suggesties om "RTS+gamify dingen met behulp van coding LLMs"