"AMD heeft een overeenkomst gesloten met Riot Platforms voor 25 megawatt IT-capaciteit in het datacenter in Rockdale, Texas. Deze capaciteit wordt verwacht tussen januari en mei 2026 te worden geleverd. De sleutel tot de overeenkomst is dat AMD de mogelijkheid heeft om de elektriciteitsallocatie te verhogen tot 200 megawatt, wat de totale waarde van het contract tot ongeveer 1 miljard dollar zal verhogen." --- Wordt deze lente de lente van neo cloud?

《Class EDA: Waarom dit de moeilijkste software moat is om te verstoren in het AI-tijdperk》 In de trend van AI die de software-industrie beïnvloedt, zal het merendeel van de engineeringsoftware worden herzien door generatieve AI. Slechts een klein deel van de moat wordt dieper. De scheidslijn hangt af van één vraag: Is deze software een "interface van de fysieke realiteit"? I. Wat is "Class EDA" software EDA is bijzonder, niet omdat het de chipindustrie bedient, maar omdat het zich in een extreme positie bevindt: Ontwerpfouten zijn onomkeerbaar, een fout betekent afschrijving, de kosten zijn extreem hoog. De resultaten moeten voldoen aan de natuurwetten. De software-uitvoer is gelijk aan de productie-instructies. In dit soort scenario's kan AI niet om het oorspronkelijke systeem heen om antwoorden opnieuw te genereren. De enige manier waarop het kan functioneren, is door erin te worden ingebed, om mensen te helpen de foutpercentages verder te verlagen. Deze soort software noem ik "Class EDA". II. Waarom de moat van EDA in het AI-tijdperk juist dieper wordt Omdat de functionaliteit complex is en falen onaanvaardbaar is. De privédata die zijn opgebouwd in chipontwerp - PDK-afstemming, tijdsgrenzen, procescompromissen - hebben één gemeenschappelijk kenmerk: Ze falen als ze loskomen van de oorspronkelijke tools. Deze data zijn niet algemeen toepasbaar, moeilijk te verklaren en kunnen niet worden gegeneraliseerd. AI kan ze gebruiken om processen te optimaliseren, maar kan geen "nieuw systeem onafhankelijk van EDA" repliceren. Het resultaat is: AI wordt een aanvulling op EDA, en geen vervanger. III. Welke sectoren bewegen naar "Class EDA" Naast traditionele chip EDA zijn er verschillende soorten engineeringsoftware die in dezelfde richting bewegen: Hoge-end CAE / multi-fysische simulatie Lucht- en ruimtevaart systeemontwerp Nucleaire energie, elektriciteitsnet, chemische proces simulatie Diep geïntegreerde industriële PLM Ze hebben één gemeenschappelijk kenmerk: Het ontwerp zelf is een veiligheidsbewijs of een conformiteitsdocument. In deze gebieden is het "genereren van een resultaat dat er goed uitziet" zinloos, De enige waarde is: kan dit resultaat door de fysieke wereld worden geaccepteerd? IV. Wie zal "Photoshop-achtig" worden In tegenstelling tot dit, is er een andere soort engineeringsoftware: Algemene CAD Architectonisch ontwerp / BIM Industriële esthetiek en structureel ontwerp Tools voor vroege engineeringplannen De centrale positie van deze software zal door AI worden verzwakt. Wanneer AI in staat is om direct 80% van de ontwerpresultaten te genereren vanuit tekst, regels en beperkingen, wordt de software zelf vaak een editor en controletool. Ze kunnen worden geabstraheerd, gemigreerd en geleerd. V. Een eenvoudige beoordelingsnorm Om te beoordelen of een engineeringsoftware een Class EDA-moat kan vormen, hoeft u slechts zes vragen te stellen: Zal een fout onaanvaardbare kosten met zich meebrengen? Kan de fout volledig worden gevalideerd voordat deze live gaat? Verliest de data zijn waarde als deze de tool verlaat? Is het ontwerp gelijk aan de productie? Is het gebonden aan regelgeving of veiligheidssystemen? Is het diep geïntegreerd in productie of operationele systemen? Hoe meer "ja", hoe dichter het bij Class EDA komt. Conclusie AI zal de wereld niet gemiddeld veranderen. Het zal "engineering consensus-software" verlichten, maar zal "fysieke realiteitsinterface-software" naar een diepere monopolievorm duwen. Class EDA is een van de weinige softwaresegmenten waarvan de moat in het AI-tijdperk zeker zal toenemen. Dit is de conclusie die voortkomt uit fysieke beperkingen.

De afgelopen dagen was er echt een piek in fusies en overnames in de quantumindustrie. IonQ heeft net Skyloom overgenomen, terwijl concurrent QCi de halfgeleiderafdeling van Luminar Technologies (Luminar Semiconductor) heeft overgenomen. Luminar is het bedrijf dat net failliet is gegaan en lidar (laser radar) maakt. Deze transactie stelt QCi in staat om een complete fotonica-industrieketen te verwerven, inclusief Freedom Photonics (high-performance lasers), Black Forest Engineering (precisie uitleeschips) en EM4 (ruimtevaartverpakkingen). Dit markeert de evolutie van QCi van een algoritmagerichte "softwarebedrijf" naar een "hardtechfabriek" met defensie-niveau productiecapaciteiten. Net als IonQ, dat net de overname van het ruimtecommunicatiebedrijf Skyloom heeft afgerond, is de overname van QCi ook gericht op de ruimte. Echter, hoewel ze dezelfde richting opgaan, zijn er fundamentele verschillen tussen de twee overnames, die hun toekomstige positie in de toeleveringsketen bepalen. IonQ + Skyloom: De "Netwerkbouwer" Overnameobject: Skyloom is een systeemintegrator die optische communicatieterminals (Optical Communication Terminals, OCTs) produceert. Overname doel: IonQ is van plan om een **"netwerk"** te bouwen. Ze hopen een wereldwijde quantum-internet te creëren op basis van quantumverstrengeling door controle over terminalapparatuur. Productvorm: Wat wordt geleverd is een **"kant-en-klaar product"** - een complete black box die optica, mechanica en proprietary protocollen integreert. QCi + Luminar Semiconductor: De "Kernonderdelenleverancier" Overnameobject: Luminar Semi is geen enkel bedrijf, maar een cluster van drie entiteiten die de onderliggende kerntechnologie beheersen voor halfgeleiderfabricage en -ontwerp. Overname doel: QCi is van plan om de lasers, chips en verpakkingen te beheersen die nodig zijn voor de fabricage van quantumapparaten. Productvorm: Wat wordt geleverd zijn **"onderdelen"** - high-performance laserdiodes, enkele foton detectiechip en stralingsbestendige verpakkingsdiensten. De overname door IonQ is gericht op het creëren van een universele quantumcomputer door gebruik te maken van lasercommunicatie in de ruimte. Daarom is SpaceX duidelijk de beste leverancier voor IonQ in de toekomst. De overname door QCi is gericht op het helpen van de productie van hun fotonische quantumproducten, zodat ze grotendeels zelfvoorzienend zijn zonder afhankelijk te zijn van andere leveranciers. Tegelijkertijd hebben ze ook de capaciteit om quantumcommunicatieproducten voor andere klanten te produceren. Vanuit dit perspectief gezien, kan QCi duidelijk beter voldoen aan de toekomstige quantumcommunicatiebehoeften van SpaceX dan IonQ. Ik moet mijn mening van een paar uur geleden bijstellen; als er een zogenaamde quantumconceptsector van SpaceX Starlink is, is QCi duidelijk geschikter.