"Virgüllü MBA Problemi" ve Yerel Maksima En iyi girişimciler sürekli "odayı (veya piyasayı) okur" ve sunum tarzlarını, davranışlarını, ürün açıklamalarını, ekiplerini, odak noktalarını, danışmanlarını — her şeyi ayarlar. En az aksiyoma sahip (sorgulamadan kabul ettikleri şeyler). Diğer her şey sorgulanmaya, yükseltmeye ve yeniden senteze tabidir. Özellikle de neredeyse her zaman yetenek ve tavsiye açısından "yerel maksimum" ile başladıkları için. Buna "virgüllü MBA" problemi diyorum. Bir keresinde Kanada'dan iyi bir adam bize teklif yaptı ve kartvizitinde adı yazıyordu, ardından bir doktorun "MD" yazdığı gibi "MBA" yazıyordu. Slayt destesinde MBA'sine atıfta bulunuyordu, sunumunda herkesin "iş dünyasında iyi" olduğu çünkü işletme diplomaları olduğu gibi şeyler yazıldı. MBA'de hiçbir sakınca yok (belki 😂 de). Ama olumlu olduğunu düşündüğü şey karşılık vermiyordu ve sadece... O ipucunu anlamadım. Ve MBA'lara gölge düşürmeye çalışmadığımı göstermek için, bir keresinde bir CEO, yukarıdaki "virgüllü MBA" probleminin teknik versiyonu olan ".NET" yetenekleri sayesinde teknoloji ekibinin ne kadar harika olduğunu konuştuk. Ama bir adım geri atalım. Düşünün ki MBA arkadaşımızın küçük kasabasında, çok bilge görünen yerel iş dünyasının ünlüsünün yanına gidip "MBA olduğunu vurgulamayı unutmayın! Yoksa VC'ler seni ciddiye almaz!" Hem iyi girişimci hem kötü girişimci aynı köy ağasından tavsiye alır. Ama iyi girişimci çabucak öğrenir ve deneyimden uyum sağlar — "vay canına, o adam yanlış — beklediğim tepki/geri bildirimi alamadım." Kötü girişimci köyün yaşlının tavsiyesine sadık kalır. İyi girişimci, danışmanını bir kısıtlama olduğu açıkça görüldüğünde yükseltir. Bu nedenle, insanlara mecazi bir "virgül MBA" hatasıyla ortaya çıktıklarında şüpheden fayda sağlarız; Önemli olan, mecazi köy yaşlılarından ve ortaya çıkan geçmişlerinden sürekli öğrenmeye ve gelişmeye çalışmalarını sağlamaktır. Ve bazen köyün yaşlısı da olağanüstü olur — ama istatistiksel olarak nadirdir. Kurucu ekibin bu kadar önemli olmasının bir parçası. Bir startup'ta sadece iki iş olduğunu söylemeyi seviyorum: bir şeyi satmak ve onu yapmak. Hepsi bu. Satıştan hiçbir şey bilmeyen çok iyi bir teknik kişi kötü bir satış görevlisi tarafından kandırılabilir, çok iyi bir satış temsilcisi ise kötü bir teknoloji insanı tarafından kandırılabilir. Ortak kurucu sizin ideal olarak "aksiomatik" bir rolü üstlenir. Kurucu ortağınıza dolaylı olarak güvenemezseniz, başınız belada. Bu, ortak kurucu alandaki en yetenekli kişi olması gerektiği anlamına gelmiyor! Bunun yerine, kurucu ortak terfi hedeflemiyor ve siyasi hedefleri olmadığı için, sadece şirket için en iyisini istiyor ve doğru kararları nasıl vereceğini biliyor. (Ölçek ölçeklendirme şirketinde faydalı bir kültürel değer: "Her zaman kendi patronunuzu işe almaya istekli olmalısınız.") Sürekli kötü tavsiyeler alırsınız. Sizin işiniz, tavsiyeleri ne zaman reddetmeniz gerektiğini bilmek, ama aynı zamanda açıkça kötü tavsiye veren ve şirket için en iyisini yapmayan *insanları* ne zaman reddetmeniz gerektiğini bilmek. Ve ideal olarak, kendinizi her şeyi ikinci kez sorgulamak zorunda kalmadığınız ve takımınıza güvenebileceğiniz yeteneklerle çevrelemelisiniz — kendinizi ölçeklendirmenin en iyi yolu budur.