Een wereld met 10.000 Starships die per jaar worden geproduceerd Elon stelde een productie-eindtoestand voor van ~10.000 Starships per jaar. Wanneer dit gebeurt, is terzijde; het aantal vertelt ons hoe SpaceX denkt over het terminale kostenregime. Als de productie van Starship echt industrialiseert, wat gebeurt er dan met $/kg, en wat wordt economisch haalbaar? We hebben Wright's Law (conservatieve 85% leerpercentage in de luchtvaart) toegepast op de productie van Starship om te isoleren hoe schaal de kosten beïnvloedt. Twee representatieve regimes komen naar voren: ~$35/kg bij ~1.000 Starships/jaar (~10 gemiddelde vluchten per voertuig). Dit zijn de beoogde kortetermijnproductiemijlpalen van Starbase. ~$10/kg bij ~10.000 Starships/jaar (~20 gemiddelde vluchten per voertuig) Dit zijn "lijnen in het zand" die de kostenvloeren van vroege-industrieel versus volledig industrieel definiëren. Interessant is dat $/kg snel asymptoteert met hergebruik. De meeste kostenreductie wordt vastgelegd in de eerste 10-20 vluchten (Falcon boosters overschrijden al 30 hergebruik). Daarbovenop domineren operationele en payload-economieën. Hergebruik beweegt het systeem langs de curve, maar de productieschaal en operationele doorvoer definiëren de curve. Extreme hergebruik brengt je niet naar $10/kg. Industriële schaal doet dat. We hebben vervolgens $/kg vertaald naar menselijke schaal economieën (100 kg ≈ een persoon, of ≈10 kW van compute-satelliet) om te zien wat daadwerkelijk rationeel wordt: • Punt-tot-punt reizen: ~$1.000 transportkosten per passagier, ongeveer hetzelfde als transatlantische business class • 1 GW van orbitale compute: ~$100-300M om in een baan te brengen, een afrondingsfout ten opzichte van de hardware. • Maanoppervlak: ~$4k per persoon-equivalent • Marsoppervlak: ~$5-6k per persoon-equivalent Dit zijn op dit moment geen missiekosten, het zijn transport-economieën. Wat leidt tot de ongemakkelijke conclusie: Haalbaarheid gaat consequent vooraf aan acceptatie. ...