Świat z 10 000 Starshipów produkowanych rocznie Elon zaproponował końcowy stan produkcji na poziomie ~10 000 Starshipów rocznie. Kiedy to się wydarzy, nie ma znaczenia; liczba mówi nam, jak SpaceX myśli o końcowym reżimie kosztów. Jeśli produkcja Starshipów naprawdę się zindustrializuje, co stanie się z $/kg i co stanie się ekonomicznie opłacalne? Zastosowaliśmy Prawo Wrighta (konserwatywna 85% stawka nauki w lotnictwie) do produkcji Starshipów, aby wyizolować, jak skala wpływa na koszty. Wyłaniają się dwa reprezentatywne reżimy: ~$35/kg przy ~1 000 Starshipów/rok (~10 średnich lotów na pojazd). To zamierzone krótkoterminowe cele produkcyjne Starbase. ~$10/kg przy ~10 000 Starshipów/rok (~20 średnich lotów na pojazd) To są „linie w piasku”, które definiują wczesno-przemysłowe vs w pełni przemysłowe dno kosztów. Interesujące jest to, że $/kg szybko asymptotyzują z ponownym użyciem. Większość redukcji kosztów jest uchwycona w pierwszych 10-20 lotach (boostery Falcona już przekraczają 30 ponownych użyć). Po tym, dominują operacje i ekonomika ładunku. Ponowne użycie przesuwa system wzdłuż krzywej, ale skala produkcji i przepustowość operacyjna definiują krzywą. Ekstremalne ponowne użycie nie doprowadzi cię do $10/kg. Skala przemysłowa to robi. Następnie przetłumaczyliśmy $/kg na ekonomię w skali ludzkiej (100 kg ≈ osoba, lub ≈10 kW obliczeń satelitarnych), aby zobaczyć, co naprawdę staje się racjonalne: • Podróż punkt-punkt: ~$1 000 koszt transportu na pasażera, mniej więcej tyle samo, co klasa biznesowa w transatlantyku • 1 GW obliczeń orbitalnych: ~$100-300M za umieszczenie na orbicie, błąd zaokrąglenia w porównaniu do sprzętu. • Powierzchnia Księżyca: ~$4k na osobę-ekwiwalent • Powierzchnia Marsa: ~$5-6k na osobę-ekwiwalent To nie są koszty misji na tym etapie, to ekonomika transportu. Co prowadzi do niewygodnego wniosku: Opłacalność konsekwentnie poprzedza akceptację. ...